mağazadan çıxıb digər mağazalara getməklərinə baxmayaraq Nazlı hələ də deyinirdi.
Nazlı: -Mənə lazımdı bu? İstəmirdim də niyə aldın ee??
Ümid: -Off canım çox uzatdın bir dəfe alıram da nəolacaq? Pulun söhbətini eləmə.
Nazlı: -Başa düşmürsən bəyənmədim?? Nəinki sən heç özümün əlim gəlməzdi o cür koftaya qəpik də verməyə. Gedək qaytaraq istəmirəmmm.
Ümid: -Olmaz canım alınmır gəl mənimçün də köynək baxaq.
Nazlı: -Başa düşmürsən narahatam? Bax bütün günümüzq zəhər edərəm demədi demə.
Ümid: -Yaxşı gəl başımın bəlası ama qaytarmasalar menlik deyil.
Artıq geri qayıdaraq koftanı vermiş və əvəzinə Ümid ‘’dar’’ deyə düşündüyü yaşıl futbolkanın əslində dar olmadığının fərqinə varıb almışdı.
Ümid: -İstədiyin oldu ifritəm? 20 manat cibimdə qaldı.
Nazlı: -Ohh be necə rahatam yaşılı çoooox bəyəndim.
Ümid: -Sevindim canım təki bəyən. Başqa qız olsaydı bəlkə etdiyini etməzdi. ’’Bircə dəfədir də alır’’ deyib ötüşdürərdi. Evlənəndən sonra da bilirəm qoymuyassan ora-bura pul xərcləyim. Bizdə mama da elədi.
Nazlı: -Boş-boş şeylərə qoymaram təbiiki. 35 manat az pul deyildi ee)))
Ümid: -Off balacaaam.
Yarım saat da mağazaları dolaşdıqdan sonra nəhayət ki, Nazlı da Ümid üçün qəhvəyi rəng, şəkilli köynək alaraq bulvara doğru yollanırlar. Yolda gedərken belə Ümid, 4 gün görüşməklərinə baxmayaraq sanki ilk gördüyü günki kimi sevgi dolu, gülən gözlərlə seyr edirdi Nazlını. Nazlının da utancaqlığı bu bir neçə gündə keçmişdi artıq. Ümidin üzünü doya-doya izləyə, gözlərinə baxaraq onu nə qədər sevdiyini də deyə bilirdi.
2 bilet aldıqdan sonra yarım saatlıq gəmi səyahəti edirlər. İçəridə oturacaqlar dolu olduğundan, bayır tərəfə, bir neçə cütlüklər və oğlanlar olan yerə keçirlər. Bu an belə Ümid qısqanclığından əl çəkməyərək Nazlını ən ortaya gətirib əllərini hər iki tərəfdən tutunacağa qoyur.
Nazlı: -Offf bu nədi tərpənməyə yer yox idi onsuz sən də qollarıvı qoydun. Özümü lap cücə kimi hiss etdim burda.
Ümid halından çox məmnun şəkildə gülümsəyərək: -Yaxşıdı da. Nə etməliydim