a Ümid dərsə getməmişdən əvvəl yarım saatlıq Nazlıya vaxtını sərf etmək istəyir. Nazlı ilə hal əhval tutduqdan sonra:
Ümid: -Gecə çox pis yuxu gördüm.
Nazlı qorxaraq: -Nə yuxu canım?...
Ümid: -Mənə xəyanət etmişdin mən də əlvida məktubu yazıb ayrılırdım.
Nazlı daha da qorxaraq nə deyəcəyini bilmirdi: -Yuxudu da canım keçdi getdi.
Ümid: -Yuxuda olsa dəhşətli idi.
Nazlı: -Həqiqi olsaydı ayrılardın hə?
Ümid:: -Həqiqi olma ehtimalı var?!
Nazlı: -Sözdü də soruşdum niyə əsəbləşirsən ki. Təbii ki yoxdu.
Ümid: -Aha ayrılaram. Düşünmədən çıxaram həyatından.
Nazlı qorxu və təlaş qarışıq qəribə hisslər keçirirdi. Sanki indi daha çox vicdan əzabı çəkir, hər an xəyanətini etirafını edə bilərdi.
Ardı