-Muachhh....
Ümid çox calışsa da şirin diliylə, anasının xasiyyətlərindən danışa-danışa Nazlını sakitləşdirməyi bacarmışdı ama bayaqda dediyim kimi Nazlı bunu utancverici hadisə kimi əsla unutmayacaq, hər o günü xatırladıqca artıq gülüb keçəcəkdi...
Günlər öz axarında davam etsə də Ümidin təkrar-təkrar gördüyü xəyanət yuxuları, hər bir keçən gününü kabusa döndərirdi artıq. Beynində şübhələr dolaşsa belə özünü bu xəyanətə inandıra bilmirdi. Necə inandırsın axı? Canından çox sevdiyi, güvəndiyi qız ona necə xəyanət edə bilər axı?
Ümid yuxusunu yaxın bildiyi müəlliməsinə dediyində:
Müəllimə: -Bala ürəyin təmizdi ona göre yuxun çin olub bəlke də
Ümid: -Yox ALLAH eləməsin ürəyim təmiz olmasın, təki yuxum da çin olmasın bəsdi
Ümid çox əhəmiyyət verməməyə çalışsa da Nazlı bunu bacara bilmirdi. Hər keçən gün xəyanətin yükü daha ağırlaşırdı Nazlının çiyinlərində. Səhər axşam bunu düşünər olmuşdu artıq və nəhayət bunu ilk Röyaya etiraf etməyin daha asand olduğunu düşünərək ürəyini açmış, məsləhət verməyini istəmişdi:
Nazlı: -Eşitmişdim əgər sirri varsa insanın və bu yalnız özü və ALLAH arasındadırsa, bəlkə də bu sirr ömür boyu elə də qalar ama vicdan əzabım. Həqiqəti Ümidə deyəcəm zamanı gəlincə. Çünki ona xəyanət etmişdim
Röya: -Nəəəə???? Sən mənə bir başdan danış bunu bəlkə bir köməyim dəydi
Nazlı hər şeyi başdan olduğu kimi Röyaya danışır
Röya: -Axx o vicdan əzabı. Canım bu günə qədər gizlətmisən çalış bir az da gizlət çünki indi sonuncu ilidi Ümidin. Öyrənsə dərsləri bir kənara atar bütün ili hədər gedər
Nazlı: -İnan hər gün keçdikcə dəli oluram artıq. Hər keçən gün daha çətinləşir daha ağırlaşır yüküm. Onun yuxuları, danışıqları. İnan hər danışdıqca bilmirəm nə cavab verim. Nitqim tutulur. Çox çətindi Röyam...
Röya: -Səni də başa düşürəm ama sən də onu düşünməyə çalış. Öyrənsə nəolar? Lap deyək öyrəndi bilmirsən bağışlayar ya yox. Məncə bağışlamaz. Onda bəs? Səncə daha yaxşı olacaq? Bir az da səbr et canım
Nazlı: -Söz verə bilmərəm