oldum vicdan əzabından və etiraf etdim...
Ümid: -Sən hələ ürəyimdə öz həmişəki yerindəsən. Tacında başındadı prensesim
Nazlı: -Niyə beləsən?
Ümid: -Necə olum axı sənə qarşı bu qədər sevgimdən?
Nazlı: -Səni sevirəm canımdan da çox sevirəm((( istəməzdim belə olsun bağışla((
Ümid: -Bilirəm Nazlı bilirəm. Hər şeydən çox sevirsən...
Nazlı: -Hardan bilirsən? İnanmırsan bilirəm
Ümid: -Nazlı. 2 şeydə sənə inamım sonsuz idi. 1 deyirdim ki özüm xəyanət eliyərəm ama Nazlı eləməz. Özümdən çox sənə inanırdım. Çooxx təəssüf ki oldu. 2-ci sənin sevgin. Ona hələ də inanıram. İnanacam da...
Ardı