Yenə də həmin gecələrdən biri, ama bu gecə çox qaranlıq və çox fərqli idi.
Saat 2-ə işləyib 10 dəqiqə mən eyvandayam. Sən yoxsan eyvanda..


Hər kəs şirin yuxuda yatır...gözlərim səni axtarır.
ay batırdı gecəni sona vurmamış..

Yadındadı? Qonşuluğa yeni gəlmişdin...eyvanımız yanbayan idi...mən hər gecə eyvana çıxırdım sən də yatmırdın gecələr eyvanda oturub ulduzları seyr edirdin. Aylarla bele oldu ama bilmədim səni mənə baxmamağa məcbur edən ulduzların təsir qüvvəsi idi yoxsa mənim səni cəlb edə bilməməyim...çox qəribə idi...bir dəfə də olsa üzünü döndərib mənə baxmırdın ama bütün gecə mən sənin ulduzları necə seyr etməyini seyr edirdim. Çox əsəbi halda baxırdın ulduzlara sanki onlar sənə nəsə verməli idi...bir gün qonşuluqdakı yaşlı bir qadından sizin ailəniz haqqında soruşdum və öyrəndimki ulduzlu gecələrin birində sən atanı itirmisən...çox qorxurdumki belə bir gecələrin birində də mən səni itirərəm...səninlə danışmasam da üzümə belə baxmasan da sənə çox bağlanmışdım...buna özüm də çox təəccüblənirdim...ötən hər saniyə də sənə daha da bağlanırdım...ağlımdan çıxmırdın, maraqlısı da o idi ki sən nə səhər görsənirdin nə gündüz nə də axşam yalnız gecələr eyvanda görə bilirdim səni.

Gecəni səbirsizliklə gözləyirdim. Hər gün fikirləşirdim ki gecə düşəcək sən eyvana çıxacaqsan və üzünü çevirib mənə baxacaqsan...ama olmurdu..baxmırdın mənə...çox üzülürdüm..Yenə də həmin gecələrdən biri, ama bu gecə çox qaranlıq və çox fərqli idi...saat 2-ə işləyib 10 dəqiqə mən eyvandayam...sen yoxsan eyvanda...hər kəs şirin yuxuda yatır...gözlərim səni axtarır...ay batırdı gecəni sona vurmamış...bir neçə dəqiqə bundan əvvəl gördüyüm mənzərə bir anda yoxa çıxır heçnəyi görmürəm...ulduzlar da görsənmir artıq...təəccüblənirəm...duman çökmüşdü...heçnəyi görə bilmirdim...sanki dünyamın sonu idi...çox çəkmədiki duman çəkildi...sanki gözümə işiq gəldi...mənzərə gözümdə yenidən canlandı...ay da yerində idi...ulduzlar da sayrışırdı...hər şeyi görürdüm bircə səni görə bilmirdim...hər