şey geri qayıtmış, görsənirdi...bircə sən qayıtmamışdın sən görsənmirdin...birdən gözüm parıldayan bir ulduza sataşdı bir anda sənin parıldayan gözlərin yadıma düşdü...gülümsədim...gözlərində aşka yürüdüm...gördüm sonu yoxdu gözlərindən aşk ilə döndüm...

Gecə saat 2-ə qalıb 15 dəqiqə anan çıxdı eyvana məndən səni soruşdu...saat 1-də sənin eyvana çıxdığını söylədi...qəribə idi sanki səni mələklər aparmışdı...bir neçə dəqiqə keçdi və həyətdən ananın “Ey Allahım qızıma işiq vermədin heç olmasa ömür verərdin” deyə qışqırdığını eşitdim. Artıq hər şeyi başa düşmüşdüm mənə niyə baxmadığını və həmin gecə eyvana niyə çıxmadığını...Əslində bu gün sənin yanına, qəbiristanlığa bunları danışmağa gəlməmişdim...Aylardır sənə verə bilmədiyim məktubu verməyə gəlmişdim...bu məktubda yazılanları bir sən biləcəksən bir də mən...az da olsa buna sevinirəmki bizi biri-birimizə bağlayan bir məktub