a sesle dillendim.
-Katibeme sizin haqqınızda danışmışam. Sabah ona yaxınlaşın o size lazım olanları deyecek.
Başımla razılıq verib artıq getmek vaxtıdır deye ayağa qalxdıqda Kerim de menimle birlikte durub sağollaşaraq otaqdan çıxdıq.
-İndiden deyirem yorulsam çıxacam işden. - Kerimle bir daha şertimi kesib yoluma davam etdim.
Sabahı gün seher erkenden hazırlaşıb işe getdikde Cahadın dediyi kimi katibeye yaxınlaşdıqda o özü mene otağı gösterib ardınca bir neçe senedi qarşıma qoyaraq her şeyi bir-bir başa salırdı. Düzdür, iş tecrübem olmasa da universiteti yaxşı qiymetlerle bitirirdim. Bu sebebden qarşımdakı senedler mene çox da qaranlıq qalmamışdı. Otaqda menimle birge iki qız, bir oğlan vardı. İçeri keçdikde meni gülerüzle qarşılayıb, bezi meqamlarda kömek de etmişdiler. Yeni mühite, yeni insanlara öyreşmeye çalışsam da istemeden sıxılırdım. Özümü ancaq senedlerin arasında itirib beynimi bunlarla meşğul etmek istemirdim. Günorta vaxtı qızlardan biri yemek yemeyi teklif etse de nezaketle geri çevirmişdim. Axşama doğru her kes yavaş-yavaş dağılmış, men ise kiminse suallarına tuş gelmemek üçün en sonda çıxmağı qerara almışdım. Çantamı elime aldığım vaxt açılan qapıdan Cahadı gördükde o yene de gücle, üzünde az seçilen gülümseme ile mene baxıb:
-Hele burdasınız? - dedi.
-Aha. Başım senedlere qarışıb saata baxmırdım.
-İlk iş gününüz nece keçdi? Başım qarışıq idi sizinle maraqlana bilmedim. Kerime demeyin aramızda qalsın. - bayaqkına nisbeten tebessümü üzüne yayılmışdı.
Men de gülümseyerek:
-Yaxşı keçdi. Yox, demerem. - deyib bir neçe addım ireli keçerek - İcazenizle gedim men.- dedikde kenara çekilib mene yol verdi.
Her ne qeder oturaq iş olsa da senedler o qeder beynimi yormuşdu ki, eve gelib heç ne yemeden özümü yatağa atmışdım. Merdan ise bu halıma gülerek:
-Hele birinci günden bu qız beledirse, bir hefteye evin yolunu da tapa bilmez. - dedikde o yorğun idim ki, cavabımı sehere saxlamışdım.
Artıq bir hefte idi ki, işe gedib gelirdim. Eyni zamanda