e dillendikde bu defe Kerim meseleye müdaxile etdi:
-Axşam vaxtıdır, tek getme. Cahad seni aparsın.
Her ikisinin qarşısında artıq söz işletmeyin menasızlığını anlayıb razılaşmışdım. Cahadla birlikte maşına doğru addımladıqda arxa qapını açıb oturmaq istesem de o, ön qapını açıb minmeyimi gözleyirdi. Maşına eyleşdiyimizden beri heç birimiz danışmır, yolu sakitlikle gedirdik. Sadece evin ünvanını soruşub o da menimle birge susmuşdu.
-Adam bele uşaqları gördükde lap aile qurmaq hevesine düşür. - susqunluğu Cahad gülerek dediyi sözle pozmuşdu.
Men ise susub sadece gülümsemekle kifayetlenmişdim. Doğrusu, bu barede düşünmesem de indi onun dediyi sözle birlikte niye hele de aile qurmadığını fikirleşirdim. Bildiyim qederile yaşı artıq otuzu ötmüşdü. Ardınca ise bu düşünceleri beynimden qovub öz-özüme "Mene ne aidiyyatı var axı?!" deyib fikrimi yola vermişdim. Eve gelib çatdıqda maşından enib "Çox sağolun" deyerek celd eve qaçmışdım. İçeri keçdikce evvelce atam meni qarşılayıb:
-Hardasan bala sen? - deye bir qaşını qaldırıb meni sorğu-suala tutmuşdu. Ardınca Merdan da eyni sözleri tekrarlamış, ardınca ise veziyyeti izah etdikde ilk önce Gülare sevincek halda:
-Sene qismet olsun, Sumaya. - deyib yanımda eyleşdi.
Onun bu sözünden sonra her kesin üzünde anlaşılmaz yaranan ifadeni Gülare başa düşmese de men bir baxışdan duymuşdum. Her kes yaxşı bilirdi ki, menim gelecek xoşbextliyim, ana olmağım böyük sual altındadır. Artıq bu kimi sözlere öyreşmişdim. Son illerde her getdiyimiz meclisde bu sözleri eşidirdim. Tez-tez özüme artıq bu barede düşünmeyecem deye söz verib her defesinde yene fikirlerim meni istenilmeyen yerlere aparsa da son zamanlar heqiqeten göze çarpacaq derecede az düşünürdüm bu barede. Xüsusile, işe başladığım müddetden. Seherden axşama qeder başım ele qarışıq olurdu ki, bezen yemek yemeyi bele unudurdum. Bu sebebden sadece bezi geceler bu fikirler ağlıma gelir, ardınca ise beynimden her şeyi qovub yuxuya gedirdim.

Lale xanımın mehkemesi keçirilecek