qızların, xüsusile, Aytenin baxışlarını üstümde hiss etsem de çalışırdım ki, buna fikir vermeyim. Axşam her kes çıxdıqdan sonra men de senedleri yığışdırıb çıxmağa hazırlaşarken qapının qulaqbatırıcı sesle çırpılmasına başımı qaldırdıqda qarşımda dayanan Cahadın esebi, qezebi baxışlarından belli idi. O qeder donmuşdum ki, stuldan qalxa da bilmemişdim. O masama doğru yaxınlaşıb her iki elini masaya dayayaraq düz gözlerimin içine baxırdı.
-Senedleri faksla göndermek de yeni adetdir, Sumaya xanım? - o qışqırmasa da ses tembri, baxışları artıq esmeyime bes etmişdi. -Yoxsa daha meni sayıb otağıma teşrif buyurmaq istemirsiniz? İsteyirsiniz gelen defe arxanızca maşın gönderek.

O danışdıqca men etdiyime çoxdan peşman olmuş, üreyimde Ayteni de Raifeni de yad edirdim. Axı mene lazım idi?!

-Seninleyem!!! - menim susduğumu görüb o bu defe elini masaya çırparaq qışqırdıqda dik atıldım yerimden. Artıq özümü saxlaya bilmeyib gözlerim dolmuş, ayaqlarımı esmece tutmuşdu. Amma onun ittihamlarına susmaq niyyetinde deyildim.
-Her xırdalığa göre sizin otağınıza gelmeye ehtiyac yoxdur. - sesime sakit notlar qondurub axır dillendim.
-Men sene deyirem senedlerde sehvlik var!! Bu beyem xırdalıqdır?!
-Menim hazırladıqlarımda sehvlik varsa, onda başqa birine tehvil verin! - artıq men de döze bilmeyib ayağa qalxıb sesimin tonunu qaldırdım.
-İndi de mene işimi öyredirsen? - ellerini masadan çekib sinesinde çarpazlaşdırdı.
Onun bu sözü qarşısında artıq söz tapa bilmeyib susmuş, mecbur bayaq dediyimi tekrar etmeli olmuşdum:
-Yene deyirem Cahad bey. Her xırdalığa göre sizi narahat etmeye ehtiyac yoxdur. - çalışırdım ki, sakitlikle meseleni hell edim.
-Sumaya, adamı cin atına mindirme! - o yeniden sesini qaldırdıqda bu defe özümü saxlaya bilmemişdim.
-Cahad bey, mene lazım deyil her defe sizin otağa girdikde kimse menim arxamca söz qoşub xısın-xısın danışsın!!! İmkan verin sakit heyatımı yaşayım!!! - esebden yeniden gözlerim dolmuş, özümü gücle ele alıb çantamı da götürerek işıq