ı düşünmeye başlamışdım. Belke de başqa bir sebeb vardı ve inanmırdım ki, o sebebi Merdandan öyrene bilem. Eger bilmeyimi istese ele bayaq öz sözlerini deyende her şeyi açıb deyerdi. Amma o Raufun adını bele çekmeden mene xeberdarlıq edib, söhbeti bağlamışdı. Odur ki, men de "sebrle gözlemek en yaxşısıdır" deye düşünüb beynimdeki qarmaqarışıq fikirleri bir qırağa qoymuşdum.
Hemin ses-küylü geceden iki hefteye yaxın vaxt keçse de hele ki, sakitlik idi. Bu müddet erzinde özüme ne qeder qadağa qoysam da bezen yene de fikirlerim meni Raufun yanın aparır, onu düşünmeye vadar edirdi. Her defesinde ise heç bir neticeye gelmeden öz-özlüyümde meseleni bağlayırdım. Merdana her ne qeder inansam da diger terefden Raufu da dinlemek, sonradan qerar vermek isteyirdim.
Günlerle davam eden sessizliyi gecelerden birinde Raufun zengi pozmuşdu. Telefonu elime alıb tanımadığım nömreden gelen zengi gördükde saat gec olduğundan evvelce tereddüd etsem de ardınca desteyi qaldırıb qarşı terefin sesini eşitdikde qeyri-ixtiyari oturduğum yerden dik ayağa qalxdım. Bir neçe saniye içinde ağlımdan o qeder fikir keçmişdi ki, ona cavab bele vere bilmemişdim.
-Sumaya, eşitmirsen? - qulağımda yeniden Raufun sesini eşidib hele de üstümdeki çaşqınlığı atıb, bir cavab vere bilmirdim. Bir neçe saniye içinde beynimdeki qarışıqlığı bir kenara qoyub axır dillene bilmişdim:
-Eşidirem. Ne lazımdır? - sesimdeki titrekliyi gizletmeye çalışsam da bilmirdim bu mende alınırdı, ya yox.
-Sence? - bu defe ses tembrinden gülümsediyi hiss olunurdu.
-Zeng eden sensen. Ne lazım olduğunu da sen demelisen. - sakit tonda dillenib, bayaqdan ayaq üste olduğumun ferqine vararaq keçib yatağın üzerinde eyleşdim.
-Bilmirem Merdan sene menimle bağlı ne deyib, ancaq men sene qarşı pis niyyetde deyilem.
-Merdan mene ne demeli idi ki? - bir neçe saniye susmağından hiss edirdim ki, Rauf menim bu sualımı gözlemirdi.
-İş orasıdır ki, danışılacaq heç ne yoxdur. - ses tonundan çaşqınlığının hele de davam etdiyini hiss