gezib könlümü ona vermemek üçün çırpınsam da son zamanlarda özüm de hiss edirdim ki, cehdlerim boşunadır; o, çoxdan menim qelbimi ele almışdı. Belke de ele ilk baxışdan, ilk kelmeden...
Her şeyi geride qoyub yeni heyata başlamaq qulağa ne qeder xoş seslense de men bilirdim ki, bacara bilmerem. İlk qarşılaşdığım çetinlikde yene büdreyib yıxılacaqdım.
-Sumaya, qızım... - ağlım, fikrim o qeder uzaqlarda idi ki, Ceyran xala düz yanıma qeder gelib meni sesledikde özüme gelmişem.
-Bağışlayın, Ceyran xala. - celd ayağa qalxıb utancaq halda dayandım. - Eşitmemişem geldiyinizi.
-Qızım, narahat olma. Geldim görüm ne edirsen? Darıxmırsan ki? - o, hemişekitek mehribanlıqla dillendi. - Bakıda qoyub geldiklerin üçün. - sözünün davamını getirdikde artıq neye işare etdiyini anlayırdım.
Olduğum yerde yeniden stula çöküb barmaqlarımla oynayırdım. O da menimle üzbeüz eyleşib cavabımı gözleyirdi.
-Bunun ne menası var ki? - dolan gözlerimi qaldırıb Ceyran xalaya dikdim.
-Heç düşünmürsen ki, orda da senin üçün darıxan var? - o, elini elimin üstüne qoyub bu defe ürekyanğısı ile dedi.
-Eger eledirse, icaze vermezdi men buralara qeder gelim çıxım. - doğrudan da o belke xebersiz idi amma men ki qaçıb gizlenmemişdim buraya gelene qeder.
-Yadında saxla, getmek isteyeni heç kim saxlaya bilmez. Bu her ikinize aiddir. Mesele her nedirse hele istidir, heç biriniz o ağrını, acını hiss etmirsiniz - Ceyran xala qeherlendikde özüm de bu peşman olmuşdum. İllerdir itirdiyi yoldaşını xatırlatmışdım ona.
-Ehtiram rehmete gedende özümü tox tutdum hamının yanında, dedim öyreşecem, menim de çox ömrüm qalmayıb. Amma iller keçdikce ele bil ata-anasız uşağa çevrilirdim. Her sözümde, her hereletimde onu başımın üstünde görmek isteyirdim. Ele indi de eledir. İndi deyeceksen Ceyran xala ele danışırsan sanki on sekkiz yaşın var. - o, göz yaşını silib gülümsedikde men çoxdan özümü saxlaya bilmeyib ağlamışdım.
-Ele demeyin. Qadına her zaman arxa-dayaq lazımdır. - men de eyni tebessümle ona qarşılıq