q verdikde növbeti anda meni bağrına basdı.
-Ne etsen de çalış iller sonra onun peşmanlığını yaşama. - o, menden ayrılıb dillenerek otaqdan çıxdıqda dile getire bilmemişdim ki, men o peşmanlığı çoxdan yaşayıram artıq.
Günler bir birini evezledikce çalışırdım ki, özümü buraya öyreşdirim. Ailemle, Kerimle arabir danışır, geriye qalan vaxtlarda ancaq ki Ceyran xala ile vaxtımı keçirir, ya da arabir gezmeye çıxırdım. Bezen elim telefona gedib ona zeng etmek istesem de celd telefonu kenara tullayırdım. Merdan daha tez-tez zeng edir, sesim azca titrediyi zaman üstüme düşüb defelerle ne olduğunu soruşurdu.
Geceler özümü pencerenin kenarına atır, Cahadla şekillerimize baxa-baxa gözlerim dolur, her kesin yanında başımı dik tuturdum. Başımı pencereye söykeyib musiqiye qulaq asırdım ki, tesadüfen eşitdiyim mahnı bütün sakitleşdirdiyim hüceyrelerimi oyatmışdı sanki. Musiqinin sözlerini eşitdikce tüklerim ürperirdi.
-Desem ki, sevmirem gel, mene inanma...
Bağışla, Bağışla... Meni bağışla - sözleri pıçıldayır göz yaşlarım sel olub yanağımdan sineme doğru axırdı. O meni bağışlasa da men inanmırdım ne vaxtsa özüm özümü bağışlayım. Odur ki, indi bu musiqi meni büsbütün öz ağuşuna almış, yeniden xatireler gözümde canlanmışdı. Diger terefden şekildeki simalarımıza baxıb hemin xoşbext günlere qayıtmaq üçün indi her şeyden keçerdim deye düşünürdüm.
-Kaş birce saatlıq da olsa indi qayıdardım o güne. - ağlaya-ağlaya güclükle pıçıldayıb şekilden Cahadın üzünü sığallayırdım. - Kaş indi senin yanında her şeyden, her kesden uzaqda olaydım.
Burada olduğum artıq iki aya yaxın idi. Bu müddet erzinde Ceyran xala ile daha da yaxınlaşmış, Cahadla bağlı meseleleri azdan çoxdan ona da söylemişdim. O ise hem mende hem de Cahadda sehv olduğunu söyleyib, her şeyi zamana buraxmağımı söylemişdi.
Bir gün Merdan esebi, telaşlı sesle mene zeng edib sesini yükselderek:
-Siz o eclaf Raufa göre ayrılmısınız ve mene dememisen, he?!!! - dedikde oturduğum yerden dik atıldım. Dilim ağzım qurumuşdu