deyirdi.
Düzü, haqlı idi. Bize sadece onun xoşbextliyi idi vacib olan. Bunu da her defesinde açıq-aydın hiss edirdik.
Gülare evin tek uşağı olduğundan ailesi onun xeyir işini temteraqlı etmek isteyirdi. Bu sebebden elçilikden bir ay sonraya nişan teşkil edilmişdi. Elçilikden sonra Gülare ile telefonda bir neçe defe elaqe saxlasaq da hele ki, görüşmemişdik. Özüm soyuq, qapalı biri olsam da onunla mümkün qeder mehriban danışır, onu bu evde gelin kimi ürekle istediyimizi hiss etmeyini isteyirdim. O da bunu duyurdu ki, meni özüne yaxın bilib bezen hetta Merdanla bağlı söhbet de edir, onunla bağlı bilmediklerini soruşurdu.
Gülare ile ilk görüşümüz ona nişan paltarı seçerken baş tutmuşdu. Ele ilk baxışdan nece üreyime yatmışdısa onu doğma biri qebul etmişdim artıq. Anamla birlikte gördüyümüz her mağazaya girir, gözucu baxdıqlarını bele alırdıq. Bu hissler belke de mene qismet olmayacaqdı. O sebebden Merdanın gelecek yoldaşı üçün her şeyin en yaxşısını etmek isteyirdim. Gülare anamın yanında sevincini belli etmese de nişan paltarını, xonçaları seçerken nece xoşbext olduğu duyulurdu. Onu bu halda görüb bezen gözlerim dolur, bütün bunlardan bir defelik mehrum olduğumu düşünüb açığı qeherlenirdim. Onların xeyir işine bed niyabetimi tökmek istemesem de her şey mene etdiyim sehvi, onun neticesini xatırladırdı. Bacardığım qeder özümü ele alıb ne anama ne de Gülareye heç ne hiss etdirmemişdim.
Nişan günü ise evimizde ayrı hengame vardı. Yaxın qohumlar hamısı bize yığışmış, here bir ağızdan xeyir-dua verirdi. Neçe gün idi hazırlıqlara o qeder baş qarışmışdı ki, ne atamın ne de Merdanın paltarlarını ütülemeye fürset olmamışdı. Günortaya yaxın anam meni xelvetce metbexe çekib:
-Ana qurban get Merdanın paltarlarını ütüle indi gelib sesini atacaq başına. Atanınkını men ederem birazdan. Bu qonaqları hele biraz razı salım. - deye sakitce dillendi.

Merdanın harda olsa geleceyini yeqin ederek celd otağına qalxıb işe başlamışdım. Biraz keçmiş artıq her şey hazır idi ki,