bu barede ona heç ne demek niyyetinde deyildim. İlk evvel ona da esebi olsam bele düşündükde O mene yaxşılıq etmişdi axı, ne deye bilerdim? Diger terefden Kerimin artıq ailesi var idi her üreyim istediyi vaxt onunla elaqe saxlaya, üreyimi aça bilmirdim. Düzdür, Terane semimi biri olsa da yene öz ağlımca onları narahat etmek istemirdim. Hemçinin bu yaxınlarda övladları dünyaya gelecekdi. Her ikisinin de başı buna qarışmışdı. Öz derdimle kimise boğaza yığmaq niyyetinde deyildim. Her şeyi özüm hell etmeyi bacarmalı idim.
Sabahı günü axşam lazımi bezi senedleri de götürerek hazırlaşıb işden çıxırdım. Qapının örtüldüyünü eşidib diksinerek geriye döndükde Cahadın bir neçe metr aralıda dayandığını görüb biraz evvelki qorxum çekilib getmiş, yerine maraq bürümüşdü meni. Amma bunu belli etmek niyyetinde deyildim. Ümumiyyetle, ona olan incikliyimi de bu günler erzinde bir defe olsun hiss etdirmemişdim. Çantamı götürüb:
-Sağolun. - deyerek keçmek isteyirdim ki, onun meni:
-Sumaya... - deye seslemesine yerimde dayandım.
-Buyurun.
O bir neçe defe derinden nefes alıb, axır:
-Men o güne göre üzr isteyirem. Bilib bilmeden danışdım. - dedikde evvelce Cahad kimi birinden bele sözler eşitdiyime göre sözün esl menasında qurumuşdum.
-Kerim hele dünen mene deyib ki, sizin imtahanlar var. Menim xeberim yox idi. Gerek özünüz deyerdiniz. - Cahad danışdıqda yavaş-yavaş donuqluğumu bir kenara qoyub qarşılıq vermek üçün artıq beynimde cavab axtarırdım.
-Ehemiyyetsiz bir mövzudur. Üstünde dayanmağa deymez inanın. - üzüme saxta tebessüm qondurub dillendim. Onun meni incitdiyini düşünmeyini istemirdim.
-Düzü, ele hemin gün sizinle danışmaq istesem de fürset olmadı. Kerimle danışdıqdan sonra ise size üze borcum iki qat artdı. - azca tebessüm edib ardınca bir neçe saniyelik fasileden sonra davam etdi - Üzrlü sayın o günki sözlerimi.
Onun söze başlayandan texmini ne deyeceyini düşünüb cavab hazırlasam da indi ağlıma heç ne gelmirdi. O menim üzüme baxıb cavab gözleyir, men ise susub

<< 1 ... 107 108 [109] 110 111 ... 200 >>