deyişiklikleri deyirdim. Bir neçe deqiqe sonra Cahad ayağa qalxıb yaxınıma gelerek düz başımın üstünde dayanmış, bir elini ise masaya qoyub menimle birge senedlere göz gezdirirdi. Onun bu yaxınlığından evvelce çaşsam da daha sonra heç ne hiss etdirmeden davam edirdim. Sözümü bitirdikden sonra Cahad:
-Yaxşıdır. Lale xanımla da elaqe saxla melumat ver. - deyib elini masada çekse bele hele de olduğu yerde qalmışdı.
Men ise utancaqlıqla ayağa qalxıb onunla üzbeüz dayanmışdım.
-Aha. Danışacam. - deyib getmek isteyirdim ki, sesine yerimde dayandım.
-Sumaya, bele davam et. - onun gözlerinde duyulan tebessüme qarşılıq men de sevincle gülümseyib teşekkür ederek otaqdan çıxdıqda iller sonra ilk defe idi özümle qürur duyurdum...
Sebebini bilmesem de üreyimden qopub gelen bir ses artıq her şeyin yavaş-yavaş qaydasına düşdüyünü deyirdi. Heyatımda köklü deyişiklikler olmasa bele hazırkı veziyyetde özümü hüzurlu, eyni zamanda az da olsa xoşbext hiss edirdim.

İçeri girib her kesle salamlaşaraq yerime eyleşib ardınca Lale xanımla elaqe saxlayıb veziyyet barede melumat verdim. Menim dediklerimden o qeder sevinmişdim ki, nece minnetdarlıq bildireceyini özü de bilmirdi. Defelerle teşekkür edib sağollaşdıqda ona az da olsa kömek ede bildiyime göre özümü xoşbext sayırdım. Desteyi asdıqdan az sonra ekranda Kerimin zengini görüb hele tamlıqla başa çatmayan uğurumu ona çatdırmağa telesirdim. Zengi açdıqda ise Kerimin sevincli, heyecanlı sesini eşidib özümü unutmuşdum. O, hiss olunacaq seadetle:
-Sumaya, qızım dünyaya geldi. - dedikde biixtiyar gözlerim doldu. Kerimin mene o qeder yaxşılığı olmuşdu ki, indi bu gözel xeberi eşidib onun adına sevinib özümü saxlaya bilmemişdim.
-Tebrik edirem, Kerim. Atalı-analı böyüsün. İnan o qeder sevindim ki... - sözümün davamını getire bilmediyimi görüb o özü gülümseyerek davam etdi:
-Bilirem, Sumaya.
Gözümün yaşını silib:
-İndi işdeyem. Axşam çıxıb gelecem xestexanaya. - dedikde o evvelce etiraz etse de menim tekidlerime daha da

<< 1 ... 111 112 [113] 114 115 ... 200 >>