sözü sebrimi daşıran axırıncı damcı olmuşdu.
-Senin ağzından çıxanı qulağın eşidir?! Ne elaqem ola biler?! Siz işde deyesen çox bekar qalırsınız ki, bele söz-söhbetlerle başınızı qatırsınız. - sonda esebimi cilovlayıb ayağa qalxdım. Etrafdakılar bize diqqetle baxıb ne ise anlamağa çalışsalar da heç ne başa düşmeyib yemeye davam etdiler. Özümü ağlamamaq üçün gücle sıxaraq otağa gelmişdim. Başımı ellerimle sıxıb dodaqlarımı dişleyir, her kes otağa qayıdana qeder özüme gelmeye çalışırdım. Belke de sehv başa düşmeye şerait yaranmışdı amma bu qeder vaxtda Cahaddan özüme qarşı bir defe olsun artıq bir hereket görmemiş, bir söz eşitmemişdim. Her defe işden danışdığımız zaman o qaşlarını çatıb mene diqqetle qulaq asır, ardınca lazım olanları deyirdi. Düzdür, bezen kiçik zarafatlarımız olsa da bunu heç vaxt başqa bir terefe yönlendirmemişdim. İndi onların bu düşünceleri mene ağır gelmişdi. Bir neçe deqiqe içinde özüme gelib onlar gelene qeder artıq senedleri qarşıma qoymuşdum. Gözüm qarşımdaki kağızlarda olsa da fikrim hele de deyilenlerde qalmışdı.
Sabahı günü işe gelerken Vüsale meni görüb:
-Cahad bey seni yeni mehkeme ile bağlı otağında gözleyir. Senedlerde ne ise eskiklik varmış. - dedikde onsuz da eseblerim tarıma çekilmişdi, indi de az qala bütün hirsimi Vüsaleye tökecekdim.
-Cahad beye deyin indi düzeliş verib faksla gönderecem. - sert ses tonumdan teeccüblenen Vüsale heç ne demeden razılaşmışdı.
Gece sehere qeder bu fikirleri beynimde dolandırıb onsuz da yatmamışdım. İndi de seher erkenden Cahad beyin sifarişi yerinde olmayan eseblerimi daha da göye qaldırmışdı. Otağa gedib eseble lazımi bütün düzelişleri verib göndermişdim. Ondan xeber çıxmadığı üçün her halda her şey qaydasındadır deye düşünerek diger işlerimle meşğul olmağa başladım. Bezen qızların, xüsusile, Aytenin baxışlarını üstümde hiss etsem de çalışırdım ki, buna fikir vermeyim. Axşam her kes çıxdıqdan sonra men de senedleri yığışdırıb çıxmağa hazırlaşarken qapının qulaqbatırıcı sesle çırpılmasına

<< 1 ... 115 116 [117] 118 119 ... 200 >>