qalmamışdı. Kor-peşman otağıma qayıdıb hirsimi cilovlayaraq axşama qeder güclükle oturmuşdum. Onun menimle gah ciddi tonda gah yarı zarafatla danışmağı bütün sabitliyimi alt-üst edirdi. Qısaca, men Cahadı heç cüre başa düşmürdüm.

Bir neçe gün sonra Kerimin yanına getdikde o artıq her şeyden xeberdar idi ki, menim kefsizliyimi görüb gülümseyerek qarşılamışdı meni. O, sakitlikle mene qulaq asıb düşdüyüm çıxılmaz veziyyeti anlayaraq menimle ehtiyatla danışırdı.
-Bes indi ne fikirleşirsen?
-Menim onunla bağlı fikrim yoxdur, Kerim. O bilmirem hansı xeyala düşüb.
-Sumaya, her şeyi qırıb tökmek, atmaq asandır. Amma düzgün qerara gelmek çetin. Seni heç kim sıxma boğmaya salmır. Fikirleş istediyin qeder. Cahadı yox, özünü, xoşbextliyini, hisslerini- bir sözle her şeyi.
-Men kifayet qeder düşünmüşem. - dediyimin üstünde dayanıb, fikrimden daşınmaq fikrim yox idi. İstesem de daşına bilmezdim. Sakitliyimi,sabitliyimi yeni-yeni berpa etmişdim, poza bilmezdim.

Aradan bir hefte keçse de ne mende ne de Cahadda bir deyişiklik yox idi. O yene de sözlerini deyirdi. Men ise mümkün qeder otağına getmir, özü geldikde bezen başımı qaldırıb üzüne de baxmırdım. Amma Cahad el çekene oxşayırdı?!...

Bir gün seher Terane mene zeng edib hal-ehval tutduqdan sonra meni axşama qonaq çağırdığını deyib, mütleq şekilde gelmeyimi xahiş etmişdi. Başımdakı fikirlerden azad olmaq üçün yaxşı fikir olduğunu nezere alaraq böyük memnuniyyetle qebul etmişdim Teranenin teklifini. İşden sonra mağazaları gezib Nermin üçün bir neçe dest paltar aldıqdan sonra yorğun halda Kerimgile çatdıqda Terane ile görüşüb balaca Nermini de doyunca öpüb qucaqlamışdım. İçeri keçdikde masada eyleşen Kerimi ardınca ise Cahadı gördükde cereyan vurmuşa dönmüşdüm. Burada da - Terane ile Kerimin yanında öz ağlasığmaz münasibetimizi göstermek istemediyim üçün yumruğumu sıxıb salam vererek masada keçib eyleşdim. Bütün axşam boyu Cahad meni süzüb, rahat oturmağıma imkan da vermemişdi. Bu şam yemeyinin kimin fikri olduğu

<< 1 ... 124 125 [126] 127 128 ... 200 >>