deqiqleşdirek. Sonra bir şey fikirleşerik. - deyib elindeki testi ovcuma qoydu.
Küt baxışlarla anama baxır, dediyini derk etmemişdim ki, o da bunu anlayıb her şeyi başa salaraq meni hamam otağına yola saldı. Anamın dediklerini edib yeniden küt baxışlarla teste baxır, ne ise anlamağa çalışırdım. Lakin heç ne anlamırdım. Bir neçe deqiqe sonra elimde testle otağın kandarında dayandıqda anam meni heyecanlı halda görüb, gelib testi elimden aldı. Diqqetle teste baxdıqdan sonra masanın üstüne tullayıb:
-Bele de bilirdim. - dedikde üz ifadesinde artıq işin ne yerde olduğunu anlamışdım. O, hirsle davam etdi. - Bura bax ağzını qıfıllayırsan, heç kime heç ne demirsen bu uşaq haqqında. Ne atan,ne de Merdan heç ne bilmeyecek! Özüm hell edecem.

Anamın bu hirsine qarşılıq üstelik mende yaranan teeccüble bir kelme de demeden otağıma qalxdım. Ele bir veziyyetde idim ki, ne hiss edeceyimi de bilmirdim. Qeyri-ixtiyari elim qarnıma getdikde onun günahsızlığı qarşısında öz günahlarımda boğulurdum. Anamın son sözü ağlıma geldikce neyi nezerde tutduğunu anlasam da buna hazır deyildim. Mende analıq hissleri yox idi, yaranmamışdı. Amma yene de betnimdeki menim övladım idi. Onun atası Rauf olsa da anası men idim.
-Ne pis anayam he? - baxışlarımı qarnıma tuşlayıb kinayeli tebessümle dillendim. - Senin varlığını bele hiss etmirem. Bağışla meni... - bundan sonra olacaqlara göre ondan üzr isteyib başımı divara yasladım.
Her şeyin qaydasına düşeceyini zenn edib buna ümid etsem de görünür, bu xeyallar üçün hele çox erken idi. Gözlerimin dolmağına mane olmağa çalışsam da artıq zeifliyim burda da özünü gösterirdi ki, özümü saxlaya bilmir, göz yaşları gözümden gile-gile axırdı. Öz gözümde kiçik bir sehvin ard-arda emele getirdiyi sehvleri gördükce Raufu ilk gördüyüm güne dünyadakı bütün lenetleri oxuyurdum. Bizim sehvimizin cezasını qarnımdakı günahsız körpeye çekdirmek fikrinde deyildim...
Yaşımın azlığı ile bağlı idi ki, hele ana olmaq, övlad sahibi olmaq kimi arzular, xeyallar

<< 1 ... 67 68 [69] 70 71 ... 200 >>