göre çox sağolun. Şad xeberinizi gözleyecem ,- deyib gülümseyerek sağollaşıb getdi.
O getdikden sonra nenem üzüme baxıb
- Seni çox sevir bu sarı oğlan ,- dedi.
Utanıb başımı aşağı salmışdım.
- Hazırlaş bir-iki güne Bakıya gedirik. Görüm senin atanın derdi nedi?
Heç bilmirdim sevinim , yoxsa kederlenim. Bu qeder baş verenlerden sonra Xalidle bağlı gelecek ümidlerim artıq demek olar yox idi. Düzü , atamı ne vaxtsa neneme etiraz eden görmemişdim. Lakin mesele qızının heyatı , geleceyidirse , veziyyet biraz qelizleşirdi.
Hemin günün sabahısı yene Ulduz qapıda dayanıb mene qeribe nezerlerle baxırdı. Görünür , heç neden xeberi yox idi deye nigaran qalmışdı.
-Gel keç Ulduz.
-Yox. Xalid zeng edib seninle danışmaq isteyir ancaq sesi qeribedi , yeni evvelki kimi deyil , rahatdı. Bilmediyim neler var? ,- qaşlarını çatıb üzüme baxdı.
-Gel danışacam sene. Amma evvelce telefonu ver.
Ulduzdan telefonu alıb Xalide zeng etdim. Evvelki qezebim qalmasa da soyuq danışıb Xalidi esebleşdirmek artıq adete çevrilmişdi mende. Bir neçe deqiqe Xalidle danışıb sağollaşdıqdan sonra Ulduzun yanına gelib eyleşdim.
-Nehayet gele bildin. Başla danış görek neler olub.
Dünen bütün olanları bir-bir Ulduza danışmağa başladım. O da heyretle , ağzı açıq mene qulaq asırdı.
- Bax sene demişdim her şey yoluna düşecek. Ne olur olsun Xalid dediyinden dönmür.
-Heç ümidim yoxdu. Sen atamla anamı tanımırsan. Razı olmayacaqlar.
-Yaxşı olacaq güven Xalide. Men daha gedim. İsteyirsen telefon sende qalsın sabah qaytararsan.
Bu teklif menim üçün gözlenilmez idi. Utansam da Ulduzla razılaşmışdım.
Hemin gün paltarlarımızı yığıb hazırlaşmışdıq. Nenem qonşudakı tanışlardan birine biletleri bele aldırmışdı. O menden daha hevesli ve ümidli idi. Menim heyecanlı ve gergin olduğumu gören nenem meni yanına çekib qucaqladı.
-Narahat olma qızım. Men yaşda arvad durub burdan Bakıya gedir. Razı olmayıb ne edecekler?
- Nene tanıyırsan axı atamla anamı. Xüsusile de anam. Heç razı olmayacaq.
-Anan az danışsın.