r kenarda saxlayıb meni sesledi :
-Zeyneb?
Defelerle adımı çağırsa da üzüne baxmamışdım. Nehayet , döze bilmeyib eli ile üzüme ona teref döndermişdi. Ancaq başımı yerden qaldırmaq fikrinde deyildim. Üzümü elleri arasına alıb mene olduqca yaxınlaşmışdı. Bu yaxınlaşmanın verdiyi heyecandan esmeye başlamışdım. Geri çekilmek istesem de , deyesen , artıq gec idi. Xalid mene daha da yaxınlaşaraq burnu ile burnuma toxundu.
-Yene qızarıb balaca burnun ,- deye asta , sakit sesle dillendi.
Qızartı artıq yanaqlarıma bele keçmişdi. Ancaq Xalidin menden aralanmaq fikri yox idi. Menim heyecandan esdiyimi hiss eden Xalid gülümseyib yanağımdan öpdü. Yanağımda başlayan bu öpüş artıq dodaqlarıma doğru enmişdi. İlk defe idi Xalidle bu cür yaxınlıq yaşayırdıq. O meni öpse de men key kimi dayanmışdım. Bir neçe deqiqe davam eden öpüşün sonunda Xalid dodaqlarımdan ayrılıb burnuna kiçik bir öpüş qonduraraq yeniden maşını işe saldı. Men ise hele de özüme gelmemişdim. Universitete çatdıqda "sağol" bele demeden maşından enib qaçaraq derse getdim.
Eziyyetle keçen derslerin ve imtahanın ardınca derin bir nefes almışdım. Bu müddetde ailemle de Xalid arasında demek olar artıq heç bir anlaşılmazlıq qalmamışdı. Hetta anam onu öz oğlu kimi qebul etmişdi. Ne vaxtsa söz-söhbetimiz olsa hemişe Xalidin terefini saxlayırdı. Üzde esebleşsem de içden-içe Xalidin özünü bu qeder sevdirmesi ve ailemin ona qarşı deyişen fikirleri , davranışları meni hedsiz xoşbext edirdi. Xalid her defe bize geldikde anam onunla yaxşı davranmağım , qulluq etmeyim üçün tenbeh edirdi.
-Zeyneb belke uşaq nese isteyir? Ele bil özge adamın nişanlısıdı get soruş maraqlan ,- deye anam elimdeki çayı içmeye imkan vermeden danışırdı.
-Ana , Samirle söhbet edirler. Sözünü kesende cinleri qalxır tepesine bitirsinler soruşaram.
-Sen nece gelin olacaqsan bilmirem men.
-Men gedim soruşum en yaxşısı ,- deyib anamın illerdir davam eden ve deyişmeyen öyüd-nesihetlerinin qoxusunu alıb celd Samirle Xalidin yanına geldim.
Samir meni