darıxmışdım ki , onun üçün lap burnumun ucu göyneyirdi. Onu görsem belke de özümü saxlaya bilmeyib qucaqlayardım. Heç birimiz danışmırdıq bilmirdim bu işin axırı hara gedecek..
Xalidin nelerse almaq xaricinde menimle maralanmadığını düşünürdüm. Ta ki , bu söhbeti eşidene qeder ..
Axşamdan anama hekime gedeceyimi xeber vermişdim. O da Samirle birlikde gederik dedikde otağıma gedirdim ki , adımı eşidib dayandım. Samir otağında kimlese danışırdı ve menim adım keçirdi. "Yaxşı narahat olma özüm aparacam Zeynebi" ve s. kimi sözler danışılırdı. Evvelce gic kimi dayansam da sonra başa düşdüm Xalid olduğunu. Demek , menim haqqımda her şeyi Samirden öyrenirdi. Ancaq mene bir defe olsun yığmırdı. Meqsedi ne idi bilmirdim. İncidiyini , qururunu tapdaladığımı bilirdim. Lakin ilk addım atmaq fikrinde deyildim , menim de özüme göre haqlı sebeblerim vardı.
Seheri gün anamla birlikde hekime getdikde hekim erken doğuş ola bileceyini demişdi. Niyese bu xebere heç teeccüblenmemişdim. Bu qeder eseb , stress , heyecan içinde hele şükür etmeliyem ki , övladım yaşayır.
Günlerimiz bu minvalla davam edirdi. Günorta Şefeqle gezmekden qayıdarken Gülzar xalanın bizde olduğunu gördüm. Canıma üşütme geldi. Belke de her şeyi öyrenmişdi. Gelmişdi meni danlamağa. Anamla qonaq otağında söhbet edirdi.
-Şehla günah bizde oldu. Telesik toy etdik uşaqlar da tamam çaşdı indi yola getmirler ,- deye dayanmadan Gülzar xala danışırdı.
-Yox Gülzar bacı Xalid Zeyneb üçün sino gedirdi. Ele Zeynebin de ondan ferqi yox idi. Ne sizde ne de bizde günah yoxdu.
-Xalid de susur. Ne qeder soruşuram heç ne demir. Axırda bezir sesin atır başına çıxır gedir.
İçeri girdikde meni görüb yanıma gelerek meni qucaqladı.
-Zeyneb ne oldu axı size? Niye dalaşdınız ? ,- Gülzar xala özünü ele alsa da hiss edirdim ki , o da bu veziyyetden memnun deyil.
Men ise susub dayanmışdım. Ne deyerdim ? Bağışlayın , oğlunuzu evden qovmuşam ?
Veziyyetin ne derece ağır olduğunu görüb daha heç ne soruşmadan qolumdan tutub meni