otağa geldikde men çıxmaq istesem de icaze vermemişdi.

-Otur Zeyneb seninle de danışacam ,- deyib meni saxlamışdı.

Masada eyleşib sessizce dayanmışdıq. Nehayet , atamın zehmli sesi sükutu pozdu.

-Neçe vaxtdır ev meselesine ikiniz de etiraz edirsiniz. Xalid başa düşürem oğlum qüruruna sığışdıra bilmirsen teklifimi ancaq hamımız bilirik ki , Gülzar xanımın veziyyeti yaxşı deyil. Sen de menim övladımsan. İstemirem sonradan ne sen , ne de Zeyneb peşman olsun. Ferz et ki , o evi kiraye verirem size. Özünüze ev aldıqda bir deqiqe bele dayanmadan gedersiniz.

-Qadir dayı.

-Dayan kesme sözümü. Yaxşı fikirleşin. İstemeseniz de aramızda qalar. Hamı ele biler öz evinizdi. Sadece iki aile biler. Xalid yaxşı fikirleş , ananın veziyyeti yaxşı deyil.

Xalid heç ne demeden başımı aşağı salıb düşünürdü. Atamın dediklerinde heqiqet olsa da heç birimiz istemirdik o evde yaşamağı.

-Yaxşı. Razıyam ,- deye heç gözlemediyim şekilde utancaqlıqla , başını yerden qaldırmadan Xalid dillendi.

Xalidin bu xeberinden sonra atam sevincek ifade ile üzümüze baxıb

-En doğru qerarı verdin Xalid ,- deyib otaqdan çıxdım.

Atam çıxdıqdan sonra Xalid üzüme meyusluqla baxdı.

-Zeyneb üzr isteyirem amma anam üçün mecburam. Günlerdi ağlaya-ağlaya yanıma gelir deyir toyunu görmek isteyirem. İstemezdim sene bunları yaşadım. Bağışla meni.

Xalid utandığından az qala uşaq kimi ağlayacaqdı. Onu qucaqlayıb

-Üzr isteme Xalid. Bilirem mecburuq buna ,- deyib yanağından öpdüm.

Xalidin bu qerarından sonra her kes rahat bir nefes almışdı. Toyun tez bir zamanda - sentyabrda olmağına qerar verilmişdi.Xalidi bu derece sıxılmış ve utanc içinde görmek heyatımda heç vaxt arzulamadığım bir menzere idi. Ona ne qeder ürek-direk versem de bu ev meselesi menim heç üreyimce deyildi.
Toya artıq üç aya yaxın vaxt qalmışdı. İçimizdeki qorxunu , qeheri boğub toy hazırlığına can-başla başlamışdıq. Elşad dayı ve Xalid her şeyin menim üreyimce olmağını isteyirdiler. Zerife ve Gülzar xala ile

<< 1 ... 60 61 [62] 63 64 ... 106 >>