i ağlamağımı eşitməyin ləzzət elədi? İndi də izləməy isdirsən?? Rədd ol!
Ümid: -Xahiş elirəm bağışla inan bundan sora hər şeyi yoluna qoyacam təki bağışla
Nazlı: -Uşaq, düşüncəsiz axmaqsan sən axmaq!!! Bəs deyirdin bir ananın bir də mənim göz yaşlarıma dözə bilmirdin hə? Ama qəsdən ağladırsan? Vacib idi bunu etməy? Niyə? Xoşuna gəldi acı çəkdiyimi görməy? Gözəli bəs çox isdirdin hə? Ama onun ölümünü unutmuş, öldüyü günün səhəri belə yalan danışırsan?
Ümid: -İnan peşmanam çox peşmanam nəolar bağışla
Nazlı: -Sənin kimi düşüncəsiz axmaq birisiylə davam edəcəyimi düşünmürsən də yəqin ki
Ümid: -Edəcəysən etməlisən! Bizə görə
Nazlı: -Biz deyilən bir şey qalmıyıb...Etdin ‘’zarafatanı’’,əzab çəkdiyimi, necə reaksiya verdiyimi də gördün indi rədd ol! Sən məni düşünsəydin, sevsəydin nə olur olsun acı çəkdirməzdin, bilə –bilə ki onsuzda mən Gözəlin ölümünə hələ də alışmamışam
Ümid: -Nə desən haqqlısan eşşəyəm mən axmaqam, xəsdəyəm nə istiyirsən de, vur öldür ama bitdi demə nəolar
Nazlə bu 2 gündə özünü bu xəyanətə o qədər alışdırmışdi ki, sanki Ümidin hələ də yalan dediyinə, xəyanət etdiyinə inanırdı. O, Ümidə xəyanət etdiyi üçün, Ümidin də qəzəblənib acıq çıxmaq üçün belə bir hərəkətə yol atdığını düşünürdü. Beynindəki bütün şübhələrə son qoymaq üçün Ümidin verdiyi nömrəyə yazmaq qərarına gəlir və:
Nazlı: -Ümidlə aranda nəolub?!
Leyla mesajın kimdən gəldiyini bildiyindən:
Leyla: -Ümid sənə nə deyibsə o da olub
Nazlı cavab yazmıyıb sadəcə düşünürdü ki 5 dəqiqə sonra Leyla yenidən mesaj yazır:
Leyla: -Ümid yalan deyib. Bilirəm inanmıyassan ama mən elə qız deyiləm. Aramızda heç nə olmuyub
Nazlı: -Məynən məzələnirsən az sən? Gah olub deyirsən gah yox
Leyla: -İnan olmuyub. Sən onu sevsəydin ona inanmalıydın ki, o belə bir şey etməz. Onu azda olsa tanıyıram və o səni çox sevir əsla elə bir şey eləməz. Ümid gəldi mənə dedi ki sadəcə belə zarafat edəcəm sən də kömək et. Əvvəlcə etiraz etdim ama sora razı oldum bilmirəm niyə. Çox peşmanam. Belə olsun istəməzdim.