döyerler? Vehşisen?
- Sus!!!
- Neye susum? Meni qorumaq sene qalıb? Neyimsen? Hele bir hedeleyirsen? Özüm ölmüşem menim yerime sen cavab verirsen?
- Dedim ki, sus!!!
- Qışqırma!!!
- Onu sevirsen?
- Sene qalmayıb!!!
- Cavab ver!!!
- Ne isteyirsen? Özünü kim sayırsan? İkiniz de özünüzü düşünürsüz!!! Meni oyuncaq etmisiz!!! O gelir eyni sualı verir, sen meni qoruyub nese soruşursan... Kimsiz axı? Meni düşünen tapılacaq? Biri deyecek ki, Yasemen ne isteyir? Men insan deyilem? Oyuncağam?
- Sus!!! Sus!!! - Yasemeni özüme çekib möhkemce qucaqlamışdım... Bu deqiqe nese eşitmekden çox onun yanımda olduğunu hiss etmek isteyirdim...
- Burax!!! Çek elini!!! Burax!!! Burax!!! Burax!!!
- Buraxmıram!!! Bundan sonra da buraxmayacam!!!- Burax dedimmm!!! Axmaq!!!
Azadın qollarından çıxıb üzünə sillə çəkmişdim.
- Bir daha, heç vaxt buna cəhd etmə.. Hamınız eynisiniz... mən sənin fərqli olduğunu düşünmüşdüm. Həqiqətən dost kimi sənə davranırdım. Özümə yaxın buraxdım sənsə neynirsən... Zəhləm gedir hamınızdan, nifrət edirəm sizə.
- Yasəmən..
- Sus! Deyəsən iki dəfə zəifliyimə düşüb səni qucaqlayıb ağılamışam deyə ağlın başqa bir şeyə gedib. Mən sənin bildiyin o qızlardan deyiləm. Eşitdin! Deyiləm!
- Biulirəm... bilirəm. Bağışla..
- əlini çək!! Bir daha barmağınla belə toxunma..
- onu sevirsən?
- ....
- Yasəmən onu sevirsən...ona görə belə edirsən hə.? Onu incitdiyim üçün belə incdin?
- Necə eqoist insanlarsınız....anlamırsınız....anlamaq da istəmirsiniz...
Azadı orda qoyub qaçmışdım. Günlər sonra əhvalım ilk dəfə idi ki, bu qədər yaxşı idi, ilk dəfədir ki, uzun zaman sonra bu qədər əylənirdim sonda burnumdan gəldi.. Həm Kərəm həm də Azad. Ikisi də özünü düşünəneqoistlər idi. Ikisi də... Hələ Azadın son hərəkəti.. məni bərk bərk qucaqlayıb buraxmayacam deməsi.. bir anlıq qorxdum.. deyəsən bu adam məni səhv başa düşüb.. ona qarşı nəsə hiss etdiyimi düşünüb. Amma belə deyildi. Mənə sadəcə onunla həmsöhbət olmaq, vaxt keçirmək xoş idi. Başqa heç nə... Bütün