n əhvalım korlanmışdı. Azadla gedəcəm deyə maşınımı da götürməmişdim. Taksi ilə evə qayıdıb evdən uzaqda düşmüşdüm.. gözümü silsəm də burnum qızarmışdı evdəkilər görsəağladığımı biləcəkdilər. Gizlincə otağıma keçib yerimdə uzanaraq yenə deyinməyə, əsəbləşməyə başladım. Axmaq Azad.. hələ bir ona görə bəzənmədiyimi düşünür. Nə dəxli mən sadəcə belə istədiyim üçün etmişəm... yox bir.. indi getsin kərəmlə istəyirlər bir birilərini öldürsünlər zərrə qədər də vecimə deyillər. Baş qoşmayacam heç birinə. Üzlərinə də baxmayacağam.. yekəbaşlar....
- Nə deyinirsən yenə?
Güllü otağa girən ki, üzümü yastığa sıxıb ordan boğuq səslə “heç nə” deyə cavab verdim. Amma bilirdim ki, onun əlinə düşümüşəm.
- Ay qız... başını qaldır..
- Yuxum var
- Bu saatda?
- Yorğunam.
- Ver bura yastığı görüm...hiiiii ağlamısan sən?
- Sus.. yox..
- Nə yox.. klouna oxşayırsan bu nə haldır? Yenə o alçaq Kərəm nəsə elədi..
- Yox.. bu dəfə o yox.. daha doğrusu hə.. ikisidə.
- Ikisi? Ikisi kimdir az? Sənin iki sevgilin var?!
- Güllü!! Ağ eləmə istəyirsən...
- Bəs ikisi nədir?
Azadla dostluğumuzu Güllüyə danışmamışdım. Eləcə onun iş yoldaşım adı ilə tanıyır. Heç Leylaya da danışmamışdım. Istəmirdim ki, kimsə haqqımızda səhv düşünsün..
- Iş yoldaşımla dalaşmışam heç nə..
- Hansı o maşınımı vuran eşşəklə.
- Düzgündanış..
- Pahhh nə oldu. Dünənə qədər sənə öküz idi mən eşşək deyəndə düzgün danışmıram..
- Mənə olar. Sən düzgün danış yenə də...
- Ay Allah yesinlər bunun iş yoldaşını...niyə dalaşmısınız?
- Heç iş üstündə..
- Yaxşı Kərəm neylədi?
- Neynəyəcək gəldi gül kimi əhvalımızı.....əhvalımı korladı..
- Leyla ilə birlikdəydin.
- Hm..
Heç yalan danışa bilmirəm.. offf.. vicdan əzabı çəkirəm bacıma heç yaxşı nümunə deyiləm.
- Nə dedi ki?
- Heç nə.. onu bağışlamağımı istəyirdi..
- Deyərdin get anqır tayını tap..
- Güllü bu nə vulqar sözlərdir işlədirsən. Ayıb olsun sənə..
- Ee sən Allah eləsinə o da azdır. Mama hələ bilsə nələr deyəcəkk.. ooooo təsəvvür belə etmək