i hansı ara bu qədər irəlilətmisiniz ki sənin əhvalını açmağa çalışıb.
- Birlikdə çalışırıq. Işə görə yola getməliyik də.. düşmən deyilik ki..
- Yasi, nə baş verir?
- Nə mənada?
- Azad niyə Kərəmi döyüb?
- Kərəm kobudluq etdi..yəni o da...
- Amma kərəm dedi ki, bu dəfə mən heç nə eləməmişəm...
- Qızlar bunu artıq gedin Azaddan soruşun.. mən yorulıdum danışmaqdan.. həqiqətən yorğunam və çox pisəm..
Qızları susdurmaq üçün kobudluq edəsi oldum. Amma onlar həbalımı gördükləri üçün inmcimədilər. Yatağa uzanıb yenə ağlamağa başlayırdım. Güllü və Leyla hərəsi bir tərəfimdə oturub susaraq saçımı sıağllayırdılar.. bəzən belə susqunluğa ehtiyacım olurdu.. yanımda ən yaxınlarım olsun, amma heç nə soruşmasın. Nə qədər müddət elə qalmışdıq bilmirəm yenidən telfonun işığı yanıb söndü.. titrəməsindən bildim ki, smsm gəlib. Gözüm qapalı olduğundan qılzar yuxladığımı zənn etmişdilər.
- Kimdir?
- Bilmirəm..
- Səsini al, oyanmasın..
- Hardan alım.. titrəyir bayaqdan...
- Ver bura...Kərəmdirsə birdəfəlik rədd düyməsini bas..
- Aaaa....
- Nə oldu..
- Azaddandır mesaj..
Azadın adını eşidən kimi gözümü açıb ayağa qalxartaq telefonumu Güllüdən aldım..Qızların baxışlarını görüb üzümə təbəssüm qondurub “səsinə oyandım, görüm kimdir” deyə baxışlarımı qaçırırdım. Bilmirəm niyə mesajı həvəsləaçdım. SMS də “bağışla, öküzlük etdim” deyə yazılmışdı. Gülürdüm ki, qızların baxışlarını görüncə üzümdəki təbəssümü yığışdırıb qaşlarımı çatıb smsji bərkdən oxudum.. sonra da nə yazdığımı səsli şəkildə dedim
Yasəmən: Öküzlük etmədin, elə öküzssən
Azad: Üzr istədim amma
Yasəmən: Başına dəysin üzrün
Azad: Neynim ki, bağışlayasan?
Yasəmən: heç nə.. həyatıma qarışma vəssalam..
Azad: ....haqlısan.. bir də olmayacaq. Narahat etdim gecə vaxtı üzürlü say.
Azadın sonuncu mesajına pis oldum nədənsə.. Amma ən yaxşısı buydu.. Məndən uzaq qalması hər şeydən daha yaxşıdır. Leyla getmiş, Güllü isə daha sual vermirdi. Sms- cavab yazıb yazmamaq arasında gedib gəlirdim. Sonradan telefonu