kənara qoyub yatmışdım. Səhəri işə gələndə Azada küsülü davranacaqdım. Qoy səhvini anlasın. Bir daha həyatıma qarışmasın. Şirkətə gələndə dəhlizdə Azadı katibəylə danışıb gülən gördüm. Mən adamın peşimanlıq çəkəcəyini düşünərkən o əhvalı olduqca yerində deyib gülürdü xanımnlarla.. “kişi deyilsiniz, hamınız eynisiniz ” deyə mırıldanaraq göz süzdürüb otağa keçdim. Azad içəri keçib masamın qarşısında dayndı.. Başımı qaldırmadan danıışmağa başladım.
- Nə var?
- Sənə də salam
- Tutaq ki, salam
- Yenə tutman tutdu..
- Sənə qalmayıb.
- Yasəmən..
- Azad işim var.
- Vaxtını çox almayacağam. Həyatına qarışdığım üçün bağışla. Başa düşdüm.. sən kərəmi sevirsən. Yəqin ki, mən olmasaydımç.. yəni mən elə eləməsəydim siz barışa bilərdiniz.. istəsən onula da danışaram.. Təki sən xoşbəxt ol.. bundan sonra dostluğumuzu da dayandırsaq yaxşı olar. Sevdiyin şəxslə mənə görə problem yaşamağını istəmirəm. Xoşbəxt ol.. sən buna layiqsən.
Azad sözünü deyib otaqdan çıxmışdı.. bilmirəm niyə, amma sözləri heç, amma heç xoşuma gəlmədi....İnsan bezen neyise edir, amma niye etdiyini bilmir... Üreyimiz ağlımızın üzerinde qelebe çalır... Menimle ne baş verdiyini anlamırdım... Ancaq Yasemen ne etse de, ona kin beslemirdim... Eslinde, çox qürurlu insanam... O sille... Mene bu yaşıma kimi heç atam vurmamışdı... İlk sillemi Yasemenden almışdım... Eslinde, düşündüyüm zaman onu anlayırdım... Neçe illik sevdiyinden zerbe alan qız mene inanmazdı... Etdiklerimi sehv anlayardı... Amma menim qetiyyen pis niyyetim yox idi... İçimden geldiyi kimi davranırdım, içimden gelenleri deyirdim... Belke de, sehv edirdim... Başqasını seven, mene iş yoldaşı kimi baxan birine yaxınlaşmaqla sehv edirdim... Çox düşünmüşdüm... Sehere kimi çimir vurmamışdı... En son qerarımı vermişdim... Yasemenden uzaq duracaqdım... Lazım gelse, Keremle onu birleşdirecekdim... Teki xoşbext olsun... Üzü gülsün... Gece boyunca daha bir qenaete varmışdım... Menim Yasemenden xoşum gelirdi... Hetta qısqanırdım... Onun Keremle