n üzünden... Menliyin olsun!!! Meni rahat burax!!!
- Neçe gündür etdiyin kimi daşlayardın? Yoxsa, ayaqqabı atardın? Ya da çantanı başıma çırpardın? Men neçe ilde seni tanıya bilmemişem... Sakit dediyim qızın içinde aslan yatırmış... Bu hallar sene çox yaraşın amma... Deyim ki, bilesen...
- Kerem, bezdirdin!!! Men buyam!!! Bayaqdan bağışla, bağışla deyen sensen... Meni isteyen bu halımla isteyer... Yoxsa, araya qoymaz...
- Men ele bu Yasemeni isteyirem... Bu halınla daha çox isteyirem... Bele qızları beyenirem... Enerjili olurlar... Her menada...
- Tfü!!! Utanmaz!!! Sen düzelen deyilsen, Kerem!!! Ağlın- fikrin axmaq işlerdedir!!! Bayaq üzüne baxıb demeyimi isteyirdin ha... Deyirem!!! Seni daha sevmirem!!! Sev- mi- rem!!! Redd ol!!! - özümü içeri keçmemekçün gücle zebt etmişdim... Keremi dinledikce eyni cinse mensub olduğumuzçun utanırdım... Amma onları dinlemeyim neçe gündür düşündüyüm suala cavab tapmağıma kömek etmişdi... Yasemenin son sözlerini üzümde tebessümle dinleyib derinden " oh" çekmişdim... Sevmirdi... Daha qelbi boş idi... - Kərəm çıx dedim! Məni pis vəziyyətdə qoyma...
- Bu iş burda bitmədi..
Kərəmin qapını açması ilə Azadı gördümArtıq neçə gündür görüşmürdük, bilmədim Kərəmə əsəbi olduğum üçün yoxsa Azadı gördüyüm üçün ürəyim əsdi... Dutğu qarışıqlığı yaşadığım üçün ayırd edə bilmirdim. Həm bu saat o qədər qəzəbli idim ki, əslində bəlkə də heç kimi görməsəydim yaxşıydı..
- Bilirəm.. sənin ağlını qarışdıran bu adamdı
- Kərəm, get!
- Sən sevmirəm desən də mən səni tanıyıram, gözlərindən görürəm hər şeyi..
- Kərəm!
- Hələlik sevgilim.
Kərəm çıxmışdı. Azad nə Kərəmə nə də mənə reaksiya vermədən keçib yerində oturmuşdu. Eləcə başı ilə salamlaşdı.. Mən dərin dərin nəfəs alıb sakitləşmək istəyirdim sadəcə. Azadın son sözündən sonra mən də qərar vermişdim ki, hər ikimiz üçün sadəcə iş yoldaşı olaraq qalmağımız ən düzgün qərardır. Amma özümə qarşı rəfdardan soyuqluq görəndə həmişə pis olurdum. Istəmirdim küsülü adamlar kimi oturaq. Ilk sözü