Yasəmən öz işinlə məşğul ol..
- Allah allah.. nəyə əsəbləşdin anlamadım. Özün sakit qız axtarmırdın mən də..
- Yox.. mən axtarmıram..
- Bə s onda...
- Yasəmən bağla söhbəti... balaca burnunu mənim işlərimə qatma. Özüm bilərəm kiminlə ailə quracam kiminlə yox.
Azad sözünü detibn üstünü təmizləyə təmizləyə bayıra çıxdı.. belə reaksiya alacağımı düşünmürdüm. Bir xeyli keçmişdi ki, Azad otağa girməmişdi. Mənə lazım olan kağızlar bitdiyindən çıxıb kağız istəyəcəkdim ki, katibəni yerində görmədim. Aşağı düşüb otaqdan özüm götürmək qərarına gəldim. Otağa yaxınlaşanda Azadın səsini eşidib ayaq saxladım..
- Yox, elyar bunu gözə ala bilmərəm. Ya gerçəkdən sonu gəlib elə olsa necə olacaq? ....dedim axı yox.. ağlın başqalarına getməsin. O tez inanır.. ondan sonra nəyəsə ümid var idisə də bitəcək.....off bilmirəm.. hə dedi....nə bilim..
Ürəyim partladı ki, Azad nədən danışır. Elyarla bu qədər müddətdə.. kimdən söhbət gedi, nədən gedir..
- Axşam danışarıq bu məsələni... nəəə elə bu gündən? Dəlisən sən mən nə deyəcəm...yox səhv başa düşəcək...Bax əgər səhv anlasa inan iki əlim də yaxandadır...
Aha deyəsən Azad bəy kiməsə açılmaq istəyir və ehtiyyat edir.. ya nədən gedir söhbət... ayıbdır bilirəm, amma maraq güc gəlir adama.. əminəm mənim yerimə kim olsaydı dinləyərdi... Azad telefonun sonlandırıb yuxarı qalxacaqdı ki, özümü guya indi gəlmişəm kimi edib aşağı düşürdümm məni görəndə duruxsada yenə də qaşlarını çatıb yanımdan keçdi...
- indi mən hardan bilim bu nə danışırdı.. sənə nə Yasəmən xanım. Get işinlə məşğul ol...
otağa qayıdanda Azadfı o baş bu baş gedən gördüm..Özümü o yerə qoymasamda göz altı ona baxıb seyr edirdim.. çox gərgin idi.. yerinə oturub yenisdən qələmi əlinə alıb düşünməyə başladı... və birdən dilə gələndə yerimdə diksindim.
- Yasəmən!
- Ay ürəyim.. yavaş evin tikilsin öldüm burda..
- ....
- Nə? Nə olub?
- Sənə söz deyəcəm..
Bu sözdən heç xoşum gəlmədi.. Ürəyim əsirdi rəsmən. Azadın söz deyəcəyi adam mən idim yəni...bircə bu olmasın