. Otaqdan çıxdıqda ise ikimizin de üzü gülürdü...
- Yasemen, burada olmaz... Otağa gedek, sonra... - Yasemenle otağa giren kimi o, balaca uşaqlartek atılıb- düşürdü...
- Ura, ura, ura...
- Dayan, indi ayağın burxulacaq...
- Beyendiler... Ura!!!
- El çalma... Hele getmeyibler... Sesimiz şirketi götürmesin...
- Azad... İkimizi de beyendi...
- Boğdun...
- Şey... Men... Yeni, sevindiyimden etdim...
- Bilirem... Yene başımın belası olaraq qaldın...
- Bela özünsen!!!
- Qaşını çatma... İkimiz birge işleyeceyik yene... Bele zamanda üzünü asma...
- Her gün seni görecem... Gözüm ağrayacaq ki...
- Yasemen...
- Yaxşı, yaxşı... Boynuma alıram... Sevindim... İkimizin de haqqı idi bu iş... Ve işi ikimize verdiler...
- Men de sevinirem...
- Azad...
- Can...
- Tergitmedin de...
- Dilim alışıb axı...
- Çox sağ ol...
- Ne üçün?
- Onlar en çox seni beyenmişdiler... Senin çıxışın daha gözel idi... Amma sen menim daha yaxşı olduğumu dedin... Belke de sen olmasaydın...
- Yasemen... Besdir... Sen, sadece, heyecanlı idin... Yoxsa, eminem ki, men kölgede qalardım...
- Yene de istedim bunları deyim... Sen olmasan, yeni sen terefimi saxla...
- Dedim axı bu barede danışmayaq... İkimiz de eyni qeder çalışmışıq... Haqqımız olanı aldıq... Men orada nese demesem de, seni beyenmişdiler... Bu mövzunu bağlı elan edirem...
- Yaxşı...
- Ey... Bizi bu gün işe götürdüler... Özü de layihenin idaresi bize verildi... Tesevvür edirsen? Bunu qeyd etmeliyik... Hem de mene verdiyin söze emel etmelisen...
- Ne sözü?
- Qız meselesi...
- Xeyir, Azad bey... Bizim şertimiz bele deyildi... İkimiz de işe götürüldük... Ne sen deyen olacaq, ne men deyen...
- Ay sağ ol... Men de onu deyirem... Şerti qoyaq kenara... Lap evvel dediyin söze emel et...
- Sehv edib söz dedim...
- Sehvi, düzü bilmirem... Dediyin sözü danma...
- Sen el çekene oxşamırsan... Yaxşı... Bir şey fikirleşecem... Amma sabahçun...
- Oldu... Sabah axşam yemeye çıxırıq... Amma sen ağıllı bir qızla