bunlarla sürürdüm baxmayaraq ki qadağandır. Qara ayaqqabılarımı da geyinib çşıxmışdım. Maşınıma minəcəkdim ki, “Mənə görə bu qədər bəzənməyinə gərək yox idi, onsuzda bənövşə səndən qəşəngdir” sözlərinə ayaq saxlayıb geri döndüm. Azad idi. Maşınına söykənmiş mənə baxırdı..Üzümü döndərdiyimdə özündən razı dayanma şəklini yerində büdrəməklə pozmuşdu..
- Ona görə büdrədin?
- Nə dəxli var. Insanlıq halı...
- Hııhh... gözəllik qarşısında dayana bilmədim demir də...
- Mən dedim də.. gözəl olan kimdir.. boş.una bəzənmisən..
- Sənin o bəndədüşər xanımıdan qat qat gözəl görünürəm. Bu gecə klubda baxışların ünvanının görərsən.
Bu sözüm Azadı deşib keçmişdi. Qıpqırmızı oldu hirsindən.
- Nədir qısqandın, Azad bəy?
- Kimi səni? Sevinərsən? Mən Bənövşəyə görə əsəbiləşdim. Həm sənin kimi qızılgülə aldanıb tikanlarına dözən tapılmaz. O mənə sənin tikan kimi dilinə dözən..amma bax bənövşəyə
- Aman yesinlər sənin Bənövşəni, nərgizini... bəs onda gedərdin onun arxası ilə də burda nə gəzirsən..
- Mən..şey..mən...
Azadın bu halına ölürdüm rəsmən.. özünü itirəndə bapbalaca uşaqlara oxşayır. Gah əlini köynəyinin yaxasına aparır gah qulağını dartıq gah da saçlarını qarışdırır. Çox şirin və gülməli görünürdü. Yenə məni bu halına gülmək tutmuşdu.
- Niyə gülürsən.
- Çünki gülməlisən.
- Nəysə.. gəl otur. Gedək Bənövşəni götürək.
- Məni neynirsən get götür də. Mən öz şirinimlə gələcəm.
- Şirinim? Başa düşmədim. Sənin şirinin....şirinin kimdir..
- Ay allah kim olacaq Azad. Budur, sənin vaxtikən əzdiyin maşınım..
- Həə... ohh....yəniii oh olub..
- Yenə bilmirsən nə danışırsan get , get gözləməsin bəndədüşər xanımın.
- Qızın gül kimi adı var.. özü də kefimdən səni götürməyə gəlməmişəm. Qızı maşına tək otuzdurmayım. Yaxşı başa düşməzlər.
Azadın bu sözünə kalan güldüm..
- Yenə nəyə gülürsən..
- Heç... ayy.. öldümm...
- Eeee neynədim yenə..
- Vallah sənlik deyil.. gedək özün başa düşəcəksən.. ay mama nə qədər güldüm...
Gülə gülə maşında arxaya əyləşib qızın evini