Çox gözləyərsən..
- Baxarıq
- Baxarıq...
Azad gözlərini belə qırpmadan gözlərimə baxırdı. Elə mən də.. Azad kimi oğlana yaraşdırmırdın nəsə mahnı oxumaq kimi bir şeyi.. Amma nə bileydim ki, tam səs tonuna və xarakterinə uyğun mahnı seçəcək. Səhnədə musiqi başlayan kimi düz üzümə baxaraq gülümsəyirdi. Və mahnısına başladı.
( Nazəndə sevgilim)
Sözləri: İslam Səfərli
Musiqi: Səid Rüstəmov
Dəydi saçlarıma bahar küləyi,
Nazəndə sevgilim, yadıma düşdün.
Hərənin bəxtına bir gözəl düşər,
Sən də təkcə mənim yadıma düşdün,
Nazəndə sevgilim, yadıma düşdün.
Çıxdım dağ youlan bir gün bir səhər,
Ötdü qumru kimi güllər, lalələr.
De, niyə yalnızssan, soruşdu ellər,
Qürbətdə sevgilim anıma düşdü.
Nazəndə sevgilim, yadıma düşdün.
Bir müddət dost kimi gəzdik yanaşı,
İncitdim qəlbini, mən oldum naşı.
Sənsiz, ey gözəlim, bağrımın başı
Oldu dilim-dilim, yadıma düşdün,
Nazəndə sevgilim, yadıma düşdün.
Gözlərim yoldadır, qulağım səsdə,
Səni unutmaram mən son nəfəsdə.
Ey ceyran baxışlım, ey boyu bəstə,
Ey tazə-tər gülüm, yadıma düşdün,
Nazəndə sevgilim, yadıma düşdün.
Hər kəs bəyənmişdi ifanı.. alqışlar kəsilmirdi. Mahnı gözəl idi sözssüz, amma Azad da onu qalın səs tonu ilə həqiqətən qəşəng oxudu. Özü də mahnıdan əlavə bəndləri də hansılari ki, mahnının orijinalında yox idi. Sadəcə şeirdə idi. Mahnının hər misrasında gülümsəyərək mənə baxması isə lap məni utandırdı.. Əynimdəki dondan fərqlənmirdim. Içim alışıb yanırdı. Mənə lazım idi bu,...Azad alqışlar altında səhnədən düşüb mənə yaxınlaşanda bilmirdim ki neynim. əlim ayağım bir birinə dolaşdı. Bu adam mənə neyniyrdi belə.. gəlib düz önümdə dayanıb o özündən razı gülüşü yenidən nümayiş etdirdi. Mənsə pərt olmuş və utanmış vəziyyətdə üzümü sağa sola çevirirdim..
- Hazırsan?
- Nəyə?
- Şərtimi eşitməyə.
- Hmmm..
- Nə?
- Ok..
- Eşitmədim..
- Off yaxşı.. denən.. allah bilir yenə nə deyəcəksən.. Mənə bax yenə mahnı oxu deyəcəksənsə..
- Yox deməyəcəm.
- Bəs nə? Karusel də yoxdur..
- Yaxşı o da