çıxar...
- He... Yoxsa, sen nese bilirsen? Ya da bele deyim... Yene ne etmisen?
- Men heç ne etmemişem... Mama, bu qızını çıxar otağımdan... Üzerimi deyişmeliyem...
- Azade, gel çıxaq...
- Eeeeeeeeeee, mama... Bu nese bilir... Qoy, soruşum da...
- Ay bala, bilirsen ki, demeyecek... Özünü yorma... Gel...
- Offfffffffff... Yaxşı... - İlqar beyin bize evde işlemeye icaze vermesi en çox menim işime yarayırdı... Yasemenden bu vasite ile uzaq qalırdım... Bu gün işe yollansam, özümü idare etmeyib hisslerimi birüze vereceyimden çekinmişdim... Bu sebebden evdeydim... Eslinde, meslehete ehtiyacım vardı... Amma Elyarla axşam görüşe bilecekdim... Üzerimi deyişib çöle çıxmaq istesem de, fikrimden daşınmışdım... Yaxşısı evde qalıb olanları ayıq başla götür- qoy etmek idi...
- Azad, danışmayacaqsan? Bayaqdan denize baxıb düşünürsen...
- Danışmalı heç ne yoxdur... Veziyyeti bilirsen... Hissler olduğu kimi qalırmış... Men yanılmışam...
- Sen emelli- başlı qem deryasına batmısan... Bu ne veziyyetdir? Men seni bele görmeye alışmamışam...
- Dünen bilirsen ne oldu? Meni qısqandığını düşündüyüm qız köhne sevgilisini gören kimi deyişdi... Az qaldı meni döysün... Ne var ki, Kerem bey qarşısında diz çökdü... Guya sevmirdi...
- Azad, sen Yasemene qarşı tam olaraq ne hiss edirsen?
- Özün ki bilirsen... Ondan xoşum gelirdi...
- Demeli, gelirdi... İndi hisslerini ireliletmisen?
- Of, Elyar... Men ne haydayam, sen ne haydasan...
- Böyüdürsen...
- Neyi böyüdürem? Sevmirem deyen biri iki göz yaşı axıtdı deye onu alçaldan insanla qalardı?
- Özünü Yasemenin yerine qoy... Sen ne ederdin? Hemin veziyyetde olsan, ne ederdin?
- Bilmirem... Bil- mi- rem... Amma men olsam, sevmediyim insanla qalmazdım... Bir yolunu tapardım... Amma onunla qalmazdım... (Sabina Nur)
- Sen oğlansan... Heç vaxtı Yasemen kimi düşüne bilmezsen...
- Elyar, sen kimin dostusan?
- Men senin dostunam, amma heqiqeti deyirem... İndi ne edeceksen? Qısqandırmaq oyununa davam?
- Yox... Yasemeni beynimden