- Lap yaxşı!!!
- Bu da keks...
- Immmmmm... Ne gözel qoxusu var...
- Dadına bax hele...
- Gözle... Beh- beh... Nece dadlıdır... Anamın bişirdiklerinden sonra en beyendiyim ikinci keks bu oldu...
- Kişidire kişi... Söz gezmir ki...
- Doğurdan?
- İnan ki, çox dadlıdır... Ellerine sağlıq...
- Xoşuna geldise, her gün bişirib getirerem...
- Qızda üze bax...
- Yox, eziyyet çekme...
- Azad, eziyyet deyil... Xoşdur...
- Çox sağ ol... Naile, sen mene göre bu qeder eziyyet çekirsen... Men de bunun altında qalmaq istemerem... Bu axşam seni ....................... restorana yemeye devet edirem...
- Ne?
- Noldu, Yasemen?
- Heç... Heç ne... Yadıma bir hadise düşdü...
- Heç bilmirem ne deyim...
- Özünü ele de naza qoyur ki, ele bil bayaqdan oğlanın ağzından girib, burnundan çıxan bu deyil...
- Yasemen, nese dedin?
- Yoxxxxx... Mahnı... Oxuyuram...
- Mene ele geldi ki, nese deyirsen...
- Azad düz deyir... Men de bele düşündüm...
- Naile, men mahnı oxumağı sevirem...
- Naile, sen cavabını ver... İş çıxışında menimle restorana gedirsen, ya yox?
- Gedirem... - men Naile vasitesi ile Yasemeni qısqandırmaq istemirdim... Amma onun qısqandığını hiss edirdim... Belke de, yanılırdım... Bunu zaman gösterecekdi... (Sabina Nur)
- Sifarişler üreyince oldu? - iş çıxışında Naileni götürüb restorana yollanmışdım... Çox qalmaq fikrim yox idi... Bu teklifi niye etmişdim axı? Deyesen, Yasemenin qısqanc halları xoşuma gelirdi...
- Her şey yaxşıdır...
- Beyendiyine sevindim...
- Dadlı yemeklerdir...
- Nuş olsun... Menim de xoşuma geldi...
- Heç burada olmamışdım...
- Ele men de... - Naile ile danışsam da, üzüne baxmırdım... Gözümü kenara dikmişdim...
- Bir deqiqe Azad... Alo... He, bacı... İş? İndi bitecek... Ne? Haçan? İndi xestexanadasız? Gelirem...
- Ne oldu?
- Azad, menim anam şeker xestesidir... Arada özüne diqqet etmir... Veziyyeti pisleşir... İndi de xestexanadadır... Getmeliyem...
- Yaxşı... Gözle, hesabı ödeyim... Men apararam...
- Yox... Sonra