istemirdi... Ancaq bu gün ona her şeyi dedikde verdiyi reaksiya meni çox teecüblendirmişdi...( Sabina Nur)
- Yasemen, niye ağlayırsan? Besdir...
- Azad, men heç vaxt içmemişem... Birinci defe idi... Vallah, evveller içmemişdim... Ühü- ühü...
- Bu neçenci defedir ki, köyneyimi burnunun suyu ile batırırsan... Nece de sulugöz çıxdın... Vay menim halıma... Bir şey olmamış ağlayacaqsan...
- Ühü- ühü- ühü... Men biabır oldum... Ühü- ühü... Doğurdan men seni? Yeni?
- Menim cazibeme sen de dözmedin de...
- Ühü- ühü... Menim ilk öpüşüm idi... Ühü- ühü...
- Lap yaxşı... Sevin ki, ilk öpüşün boşa getmeyib...
- Azad!!! Sen ne danışırsan? Men ilk defe evleneceyim oğlanla öpüşecekdim... İndi bu arzum mehv oldu... Ühü- ühü...
- Ağlama hele... Zır- zır- zır... Ele bil ne olub... Arzunu heyata keçire bilersen...
- Nece ki?
- Dayan... Üzün- gözün yene qapqara olub... Vurma da bu lazımsız mehsulları... Bele... Temiz oldun... Gözünü niye yummusan?
- Üzüne nece baxacam?
- Adam kimi... Ac gözünü... Sene deyecem ne etsen, üzüme rahat baxa bileceksen...
- Ne edesiyem ki?
- Demeli, az qalmış adımı lekeleyecekdin... Bunun bir qarşılığı olmalıdır, ya yox? Meni almalısan... Dodağım dodağına deyib...
- Hahahahaha... Azad, sen bu sözleri haradan tapırsan? Hahaha...
- Gülme... Hahahaha...
- Sen de gülürsen... Hahaha...
- Mene olar...
- Azad, men getsem, yaxşıdır...
- Hara? Hele iş vaxtı bitmeyib...
- Senin yanında qaldıqca yerin dibine keçmek isteyirem... Getsem, yaxşıdır...
- Yasemen, dayan...
- Burax qolumu... Xahiş edirem...
- Yaxşı, get... Amma bu olanları özüne derd etme... - Yasemeni buraxdığım kimi otaqdan çıxmışdı... Utandığını anlayırdım... Bu xoşuma gelirdi... Onun ilk öpüşünün menim olması ise xoşbextliyimi bire min artırırdı... Yasemenin gedib- getmediyini bilmekçün çöle çıxmağa qerar vermişdim... Çıxmaz olaydım... Yasemen Keremle söhbet edirdi... Arxası mene teref olduğundan onları gördüyümü bilmirdi... Az sonra Keremin maşınına oturmuşdu... Bu defe