- Hele sonunu dinle... Bu gün Yasemen olanları xatırlamırdı... Zarafata salıb dedim... Ağladı... İlk defe menimle öpüşüb...
- Vau... Eladır ki...
- Elyar... Burada ciddi söhbet danışıram... Sonra sakitleşdi... Utanırdı... Getmek istediyini dedi... Men de arxasından çıxdım... Gördüm, Keremin maşınına minib gedir... Tesevvür edirsen? Keremin maşınına...
- Burada ne var ki? Belke, vacib mesele varmış...
- Elyar!!! Gülmeli danışma!!! Menim sevdiyim...
- Ooooooooo... Sevdiyim... En sonunda sevdiyini boynuna aldın...
- Sevirem... Amma bu sevgi meni xoşbext etmir... Üreyim patlayır... Göresen, niye Keremle getdi, hele de ona qarşı hissleri varmı deye düşünmekden başım çatlayır...
- Başqasına qarşı hissleri olan biri seni öpmezdi...
- İçkiliydi...
- Daha yaxşı... İçkili olanda insan duyğularını gizlemir...
- Amma Keremle getdi...
- Eyni sözü tekrarlayıb durursan... Belke, getmeliymiş...
- Elyar... Menimçün bu qebulolunmazdır... Ya Keremi birdefelik silsin heyatından, ya da men ona olan sevgimi qelbime basdıracam...
- Sen yaman derdlenmisen... Dur, gedek...
- Hara?
- Derdini unutmağa...
- Yasemen, men seni sevirem!!! Sen menimsen!!!
- Sus, Azad, sus... Qelet eledim seni içmeye getirdim...
- Yasemen... Seni başqasına vermeyecem...
- Verme, qardaşım, verme... Amma qışqırma!!!
- Elyar, o, meni istemir...
- İsteyir... O da seni isteyir...
- Keremi sevir...
- Sevmir...
- Elyar, niye meni sevmir?
- Azad, otur, gedek...
- Sevmir... Yasemen Keremi sevir...
- Ay Allah, özün mene sebir ver... Qardaşım, Yasemen Keremi sevmir... Seni sevir... Ya da sevecek... Her neyse... Men de ağlı göyde uçan birine söz başa salıram... Allah sonunu xeyir etsin...
Seher gözlerimi açanda başım partlayacaqdı... Niye bu qeder içmişdim axı? İçki menim neyime? Birden- ikiye içen idim ki?
- Oyana bildin?
- Elyar, neye gülürsen?
- Dünenki halına... Hahahaha... Sen de bu hallara qaldın sevmeyen Azad...
- Elyar, besdir...
- " Yasemen, meni sevmir... Keremi sevir...