... Niye meni sevmir? Ühü- ühü... "
- Elyar...
- Qardaşım, seni de deli- divana aşiqlerin sırasına elave etdim...
- Of, Elyar, of... Dilinden qurtara bilmeyecem...
- Çetin...
- Dünen çox pis haldaydım?
- Çoxxxxxxxx... Yatana kimi " Yasemen, Yasemen... " deyib durmuşdun...
- Gör, meni ne hala salıb...
- Gör, meni ne hala saldı, Mehebbet... Yox, yox... Sehv dedim... Yasemen...
- Elyar!!!
- Yavaş qışqır... Qonşuları yığma başımıza... Mamagilde evde yoxdur... Sehv anlayacaqlar...
- Elyar!!!
- Nedir? Camaat ev boş olanda qız getirer, men oğlan getirmişem...
- Çox gülmelidir...
- Gülmelidir ki, gülürem... Hahahaha...
- Qoy, men de gülüm, üreyinde qalmasın... Hahaha...
Elyarla yarı zarafat- yarı gerçek söhbet ederek evden çıxıb ikimiz de işimize yollanmışdıq... Şirkete çatıb otağa giren kimi Yasemeni görmüşdüm... Tez gelmişdi...
- Sabahın xeyir...
- Salam...
- Azad, şey... Men... Dünen gördüyün...
- Mene neyise izah etmek mecburiyyetinde deyilsen...
- Dünen Kenan, Leyla, Kerem ve men görüşürdük... Kenan Kereme dedi ki, daha meni narahat etmesin... Yeni, birge başa saldıq... Men de dedim ki, onu istemirem... Oh... Dedim hamısını...
- Her ne sebebe olsa da, sen onun maşınına niye minirdin? He?
- Şey... Xahiş etdi... Burada sehv ne var ki?
- Sehv yoxdur? Yasemen, men bele halları qebul ede bilmerem... Ya Keremi birdefelik heyatından çıxarırsan, ya da...
- Azad, sen mene şert qoyursan? Ne haqqla?
- Heç ne... Keç otur yerine...
- Sene söz başa salmaq olmur ki...
- Sus...
- Baş üste, Azad bey... Nece emr etsez... - Yasemenle masalarımıza oturub özümüzü işle meşğul olan insanlar kimi gösterirdik... Amma onun arada dilinin altında deyinmesi gözümden qaçmırdı... Eslinde, dünen olanları mene izah etmeye çalışması xoşuma gelmişdi... Ancaq olanların üzerinden bele tez keçe bilmezdim... Yasemen etdiyi sehvi anlamalıydı... (Sabina Nur)
- Azad, bu xanımlar seni görmek isteyirdiler...
- Oğlum, şükür ki, sağ- salamatsan...
- Naile, çox sağ ol... Çıxa