amma bir dəqiqə mənə bir ömür kimi gəlirdi. Telefon çalan kimi əlimə alıb Leylanın adını gördüm
- Alo Leyla..
- Yasi təsəvvür edirsən kənan mənə evlilik təklifi etdi... Yasi mən xoşbəxtəm... mən xoşbəxtəm.. hamısı da sənin sayəndə..
- Nə yaxşı çox sevindim...
- Yasi sən yaxşısan?
- Leyla, Kərəm burdadır. Azadda yanında çox qorxuram..
- Bir dəqiqə. Hardadır ki? Nəsə elədi?
- Bilmirəm.. biz dəniz kənarındaydıq. Bizi güdüb deyəsən. Indi Azadla təkdirlər. Mən neynim bilmirəm.
- Azad nə dedi..
- Hirsləndi dedi ki, get otur maşına. Bayaqdan da gəlməyib.
- Yaxşı yaxşı sakitləş.. mən indi kənana deyərəm...
- Yox demə.. istəmirəm kərəmə görə aranızda problem yaransın..
- Dəlisən o nə sözdür..
- Yox Leyla.. Kərəmə onun qardaşıdır. Ona qarşı çıxa bilməz. Təbii ki, gəlsə gərək onun tərəfində dayansın.
- Amma ...
- Leyla yox dedim. Kənana heç nə demə.. canım sənin adına çox sevindim. Indi bir az təlaşlıyam ona görə məni üzürlü say. Amma hər şeyi təfərrüatı ilə danışacaqsan unutma...
- Yaxşı.. narahat olma canım.. danışarıq..
- Ok, hələlik..
- Mənə xəbər elə.. zəng vuruvb narahat etmək istəmirəm. Özün boş olan kimi danış görək nə olub..
- Bilmirəm, amma qorxuram ki, Azad artıq məni istəməyə.
- Ay dəli o niyə?
- Bilmirəm.. içimdə elə bir hiss var..
- Sən kiminsə başını aşağı salacaq heç nə eləməmisən Yasi... bunu da səni tanıyanlar bilir. Azad ona inanacaqsa onda heç lazım deyil gəlməyi.. getsin işlərinin dalınca..
- Yox.. yox Leyla getməsin.. o getsəə.... o getsə mən neyniyərəm Leyla..
- Cannn... mənim quzum əməlli başlı aşiq olub ki...
- Leyla.... bir az da danışsam ağlayacağam.. sağol..
- Hələlik... zəng elə. Gözləyəcəyəm.
- Ok..
Leylalyla zəngi sonlandırıb yenə gözlədim. Vaxt keçmək bilmirdi ya da keçib gedirdi də mən çarəsizcə qalmışdım.. Maşınını qapısı açıldı. O qədər fikrə dalmış və qorxmuşdum ki, ani olaraq diksindim. Öndə oturmuşdum. Azadın qaşında qanı görüncə lap qorxdum. Nə deyəcəyimi nə soruşacağımı bilmirdim. Kərəm nə deyib,