ses- soraq yox idi... Axşama kimi Yasemenden xeber almasam, evlerine gedecekdim... Qerarımı vermişdim... Şirketde düşündükce ağlıma Leyla gelmişdi... Ele bil başımı itirmişdim... Evvelden Leyla niye ağlıma gelmirdi ki?
- Alo, Leyla...
- Salam, Azad... Yene ne olub? Neceb zeng etmisen? Yasemenle aranız deyib?
- Yox...
- Yasemenin telefonuna zeng çatmır... Dünen zeng etmişdi ki, Kerem yanınıza gelib... Düşündüm, aranız deyib deye telefonu söndürüb... Dedim, belke, kömekçün zeng etmisen... Barışmaq isteyirsen...
- Leyla, düzdür, kömekçün zeng etmişem... Amma başqa meseledir... Dünen Yasemenin atası bizi qucaqlaşan gördü...
- Ne?
- Qışqırma... Qorxuram, Yasemene nese eder... Çox narahatam... Xahiş edirem, onlara get ve mene xeber çatdır... (Sabina Nur)
- Yaxşı... Narahat olma... İş saatı biten kimi gedecem...
- Mütleq get ve mene xeber ver...
- Yaxşı... - Leyla ile danışmaq üreyime az da olsa, su sepmişdi... İndi vacib olan Yasemenden xeber almağım idi... Sonrası hell olmayacaq mesele deyildi...
- Alo, Leyla, ne xeber var?
- Azad, her şey yaxşıdır, narahat olma... Düzdür, Yasemenle görüşe bilmedim... Güllü meni qapıdan gönderdi... Amma and içdi ki, Yasemen yaxşıdır... Dedi, atası telefonu elinden alıb... Kimlese görüşmeye de icaze vermir... Xahiş etdim ki, mümkün olsa, Yasemenle seni danışdırsın... Elimden başqa heç ne gelmir... Yoxsa, çoxdan etmişdim...
- Çox sağ ol, Leyla... Sen bacardığını etmisen... Esas Yasemen yaxşı olsun...
- Şey... Sen delilik etme ha... Gözle, 1-2 gün ara soyusun... Her şey düzelecek... Men de xeber alsam, sene deyecem...
- Yaxşı, Leyla... Bir daha çox sağ ol... - Yasemenden xeber almağım mene bes edirdi... Teki yaxşı olsun... Teki onu incitmesinler... Men bir neçe günlük hesrete dözerdim...
- Elyar, tesevvür edirsen ki, atası o yaşda qızın telefonunu elinden alıb? Üstelik eve hebs edib? Bu ne zamana kimi davam edecek? 2 gündür Leyladan xeber alıram... O yazığın da elinden heç ne gelmir... İnan ki, Yasemene göre özümü