gələcək..
- Dəqiq heç nəyi yoxdur da hə?
- Yox, narahat olma.. yoxdur..
- Azad...
- Yasəmən... Yasəmənim.. burdayamm.
- Nə oldu? Hardayam?
- Heç...yemək yeməmisən, təzyiqin düşüb.. hər şey yaxşıdır..
- ....
- Özünü necə hiss edirsən?
- Yaxşıyam.. biz.. biz...atam.. bizim evdəydik... Atam..
- Şşşş... sakit. Indi bunları düşünmə.. Mən həll edəcəm. Sən dincəl.
- Amma..
- Sus.. danışma..
- Necə həll edəcəksən? Atamın inadını bilmirsən..
- O inaddırsa mən ondan inadam..
- Yox...
- Yasəmən.. dedim axı yorma özünü..
- Necə olacaq bəs.. Mən həmin günü də istəmədiyimi dedim.. Amma məni otaqdan çıxmağa qoymadılar. Qapını bağladı atam.. Kərəm ona səni pisləyib. Deyib ki, sən aramıza girmisən.. nə qədər izah eləmək istəsəm də dinləmədi. Guya mənim ağlım qarışıbmış..
- Yasəmən izah etmə. Bilirəm. Narahat olma..
- Hardadırlar?
- Bilmirəm. Onlara səni hara gətirdiyimi demədim. Qoy bir az narahat olsunlar..
- Yox.. Anamla Güllü qorxar, elə atam da..
- Yaxşı.. deyərəm indi.. Anam da gəlir, Azadə ilə..
- Onlar niyə?
- Zəng elədilər dedim.. Narahat oldu.. gəlib səni görmək istəyir..
- Hamını ayağa qaldırmışam ki..
- Beləsən də sən...
Azad üzümü güldürməyə çalışırdı, amma faydasız.. bu neçə gündə onsuz qalmağım bir yana məni zorla kərəmə vermələri, atamın məni dinləməməsi.. dəli olmaq üzrəydim. Atam heç vaxt belə etməzdi.. Kərəm onu necə inandırmışdı, nə demişdi bilmirəm, amma Azad onungöznüdə dəyərsiz biri idi.. Nə qəribədir hər şey. Bir zamanlar həyat yoldaşı olmağı arzuladığım şəxsə nişanlamaq istəyirlər məni mən isə ona ikrahdan başqa heç bir hiss duymuram. Bu nifrət qəlbimdə böyüməmiş Azadın sevgisi yerini aldı.. kərəmə sadəcə yazığım gəldi o qədər. Amma indi...Azada necə unut məni deyə bildim bilmirəm. Atama qarşı çıxa bilmədim. Kərəmin mənə başda nə dediyini demyə isə üzüm olmadı. Onu buna inandıra bilməzdim ki, Kərəmə bu təklifi etməsi üçün mən şərait yaratmamışam. Atamın sərtliyindən hər zaman çəkinmişəm, amma bu dəfə başqa idi. Bu dəfə