oldum.. hərçənd ürəyim germəsə dəsənin üçün tay neynək qaqaş səni seçibdə..
Azadənin bu sözləri məni incitmirdi.. bilirdim ki, ərköyünlüyündən və şirinliyindəndir..
- Azadə.. sənin dilin deyəsən uzandı yenə..
- Azad işin olmasın.. Çox sağol gəldiyin üçün.. Sən hər nə qədər məni sevməsən də mən əminəm ki, olduqca şirin və çox ağıllı qızssan.. məncə də qardaşın məndən daha yaxşılarına layiqdir.. o başqa insandır..
Sonuncu sözlərimi Azada baxıb demişdim.. baxışlarındakı istilik məni yaşadırdı.. mən bu istilik olmadan soyuqdan ölə bilərdim.
- Ay daaa korladı işləri...
- Yenə nə oldu Azadə xanım?
- Nə olacaqee... mən gözləyirdim dursun saçımı başımı yolsun, ən azından kəskin cavablar versin.. bu bağladı romatikaya...nəysə tay sənsəndəə... mənim bu odun qardşaıma dözürsənsə demək həqiqətən sevirsən..
- Azadə.!
Azadənin bu sözünə gülümsəmişdim.. Azadın anası isə dayanmadan saçımı sığallayırdı. Qapıda bir də kişi gördüm.. tanımadığımdan düşündüm ki, həkimdir. Azad boylandığımı görüb baxanda “ata ” deyə səslənməsinə yerimdən qalxmağa çalışdım. Ayı ola bütün ailəsini xəstəxanada yığmışdım..
- Uzan qızım uzan. Narahat olma..
- Xoş gəlmisiniz.. bağışlayın..
Utancımdan qıpqırmızı oldum. Azada dönüb sərt baxmışdım. Atasını da çağırıb. Azad çiyinlərini qaldıraraq xəbərim yoxdur mənasında işarə elədi..
- Yaxşı olduğunu öz gözlərimlə görmək üçün gəldim. Gedirəm onsuz da. Ailən hanı onlarla da salamlaşıaq..
- Şey.. ailəm...
- Yasəmən qızım... Allaha çox şükür yaxşısan..
- Mama? Güllü..
- Off Yasi qorxutdun bizi..
- Salam...
- Mama Azadın valideynləri və bacısıdır..
- Şad oldum.. bağışlayın. Təlaşla girdim salamlaşmamış..
- Eybi yox.. narahat olmayın.
- Mam, ata çıxaq biz..
- Aa niyə çıxırq ki, hələ indi..
- Azadə, çıxaq dedim...
Azad ailəsini çölə çıxardar çıxartmaz Güllü danışmağa başladı..
- Bu qədər problem azdır. Indi də durub gəliblər bura..
- Güllü, xahiş edirəm. Onlar narahat olduqları üçün gəldilər..
- Evimizdə neçə gündür huzur