Maraqlıdır...
- Deyesen, bir söz dedim özünü İngiltere kralı zenn etdin... Ne deyirsen, de...
- Yaxşı... Onda men gedim Kenana her şeyi danışım... - bir addım atmışdım ki, Yasemen qolumdan tutub meni saxladı...
- Ne isteyirsen? - bu sualı gözlemirdim...
- Dayan... Qoy, düşünüm... Hmmm... Bele... Tapdım... Sabah saat beşde ...................... restoranının önünde olursan...
- Ne? Orada ne işim var? Olmaz!!!
- Qorxma... Seni yeyen deyilem...
- Dedim ki, olmaz!!!
- Bele qorxursansa, yanında refiqeni de getirersen...
- Olmaz!!!
- Ne ise... Yemeyin sonuna kimi düşünmekçün vaxtın var... Yoxsa, her şeyi Kenana danışacam... - sözümü deyib Yasemene fikir vermeden masaya üz tutmuşdum... Bilmirdim, Yasemen niye olanları Kenandan gizleyir... Amma bu menim xeyrime olmuşdu... Yasemenin mene etdiklerinin hayfını çıxa bilecekdim... Eslinde, bu yaşıma kimi xanımlara qarşı nese plan qurmamışdım... Amma bu qız esil dikbaşın önde gedeni idi... Ona yaxşı ders vermek lazım gelirdi... Tebii ki, müeyyen çerçive daxilinde...
- Uşaqlar, bilirsiz, Yasemen ve Leyladan bir denedir... Düzdür, Yasemen bir az dikbaşdır... Tersdir... Dediyinden dönmür... Amma üreyi temizdir...
- Kenan...
- Ne Kenan? Senin xasiyyetine her kes beleddir... Olanı deyirem... Demeli, keçen defe Bakıya gelişimde gece Yasemen işden çıxanda onu evlerine kimi izledim... Qaranlıqda arxadan gözünü bağlayıb sesimi deyişib danışırdım... Men hardan bilim ki, Yasemen qorxaqmış... Cin kimi birinin qorxacağı ne zamandan bilinir?
- Kenan...
- Ne ise... Bu qorxub... Elimi çeken kimi yere eyilib eline ne keçdise, üstüme tulladı... Hele seher olanları bilsez... Guya meni bağışlayıb yemeye devet edirdi... Men de sevinirem... Restorana geldim... Oturmuşduq ki, Yasemen çantasını eşelemeye başladı... Ne olsa yaxşıdır? Un... Boş anıma geldi... Unu başımdan enderdi... Üzüm- gözüm oldu un... Bu qız beledir... Edilen heç neyi unutmur... Amma o qeder temiz qelbi var ki... Yolda pişik görse, elindeki yemeyi ona verer...