çıxmışdım... İlk önce planımı heyata keçirmeyimçün mene lazım olacaq eşyanı satın almışdım... Daha sonra Elyara zeng edib her şeyi başa salmışdım... Teyin olunmuş mekana tam zamanında çatmışdım... Heç 5 deqiqe keçmeden Yasemen Leyla ile restoranın önüne yaxınlaşmışdı...
- Xoş gelmisiz...
- Heç de xoş gelmemişik!!!
- Men Leyla xanımla danışırdım...
- Leyla menim refiqemdi... Kimle istesem, onunla danışar...
- Leyla xanım, siz Yasemenin isteyine göre yaşayırsız?
- Yox... Yasemen bir az esebidir...
- Men esebi deyilem!!!
- Gelin içeri keçek...
- İçeri keçmirik!!! İsteyini ele buradaca de!!!
- Ya içeri keçirsiz, ya da ki...
- Yasemen, gel... - Leylanın sözünden sonra Yasemen ona ters- ters baxıb içeri keçmişdi... Kenardakı boş masada yerimizi rahatlamışdım...
- Bu senindir... - elimdeki gözel bağlatdırdığım qutunu Yasemenin önüne qoymuşdum...
- Bu nedir? Bomba sad getirmisen?
- Aç, bax...
- Yasemen, aç...
- Bu heç de xeyirliye deyil... Belke, mene sui- qesd hazırlamısan?
- Sen ne qorxaq çıxdın bele...
- Men qorxaq deyilem!!! - Yasemenin zeif damarını tutmuşdum... Qutunun üzerini soyub qapağını qaldırmışdı...
- Yol hereketi haqqında... Ne? Kitab? Yol hereketi? Bu nedir?
- Senin bilmediklerini öyredecek vasite... Ver bura... Hmmm... Demeli, bu vereqi ezberleyib mene danışmalısan... Tam 15 deqiqe vaxtın var...
- Ne? Deli olmusan? Bu musiqi, bu insanlar, ses- küy... Nece ezberleyim? Qalx!!! Ay qız, qalx da... Gedirik!!!
- Yaxşı... Gedin... Men de Kenana zeng edim... Görüşüm... - elimdeki telefonu gören kimi Yasemenin rengi deyişmişdi...
- Ezberleyecem, Allahın belası... Heç kime zeng etme!!!
- Esil bela sensen!!! İndi bu vereqi ezberle... Özün bileceksen ki, keçen defe senin sehvine göre qeza yaşandı... Leyla xanım, gelin biz yan masaya keçek... Yasemen rahat ezberlesin... - Yasemen kesile- kesile qalsa da, dinmemişdi... Diger masaya keçib çay sifariş etmişdik...
- Azad bey, Yasemen çox yaxşı insandır... Üreyi temizdir... Neyi varsa,