r axtarır. Kərəm bilsə onu kəsər...
- Biləcək.. biləcək. Şəxsən özüm deyəcəm ona dayan sən. Atamın qızı deyiləm.
- Leyla... leyla dur ver telefonu bura.. dəli olmusan..
- Sən dəli olmusan. Bilə bilə ki, mən kənanı necə sevirəm gedib ona nə demisən. O bir daha üzümə baxmaz...
- Sakit ol.... elə deyil də.. mən bilirəm. Indi o qısqanclığından başa düşəcək ki, sənə qarşı boş deyil..
- Nə sakit ol nə sakit.. ver telefonu.. kənana zəng vurub deyəcəm hər şeyi.. Ver dedim
- Söz ver ki, Kərəmə eləməyəcəksən.
- Cəhənnəm olsun kərəm ver bura..
- Hiii necə dili çönür deyire...
- Sən Kənana deyəndə olur..
- Ay qız, bu gün səhər eyni evdə yaşaya bilərik. Ayıbdır indidən yola getməsək nə deyərlər gəlin bacılar dalaşır..
- Sayəndə gəlin bacı ola bilməyəcəm. Onsuzda adam mənə baxmırdı indi ümumiyyətlə baxmaz...
- Leyluşşşş yaxşı da... küsmə o saat. Vallah özüm düzəldəcəm söz verirəm. Bax indi zəng vurub danışacam deyəcəm ondan söz almaq üçün elə deyirəm.
- Lazım deyil.. küsdüm artıq. Qarışma sən.
- Lili qurban olum elə demə, ağlayaram indi.. dayan zəng vurub deyəcəm zarafat edirəm. Leyla elə qız deyil..
- Istəmirəm.. danışdırma məni..
- Ay daaa... mənə lazım idi bu.. burda da Azadın zibilinə mən düşdümeee...
- Sus.. səsini eşitmək istəmirəm
- Leyla..
- Sus..
Leyla incimişdi haqqı da var idi, amma mən bunu başqa cür yolla öyrənə bilməzdim. Həm əmin idim ki, Kənanın da ondan xoşu gəlir. Sadəcə kordur fərqinə varmır. Elə düşünür ki, Leyla hər zaman onun əlinin altındadır istədiyi vaxt görəcək, danışacaq. Amma indi o da itirmək qorxusunu yaşadı. Bu ona ayılmağa bəs edərdi, amma Leyla bunu anlamadı.. Yenə də zəng vurub deməliydim. Yoxsa ən yaxın dostumu itirəcəkdim. Telefon məşğul idi..kiminləsə danışırdı.
- Elyar, bu məsələ bağlandı..
- Nə oldu axı?
- Oğlum mən dostunu Yasmənlə tanış etmək üçün aparmışdım, Leylayla yox.
- Nə fərqi.. Sən demirdin ki, ikisi də dostumdur.
- Fərqi var ki, deyirəm...
- Əşi, yaxşı görək. Qızdırda.. mənə əsas Azad qızlardan