birini bəyənməsi idi, o da bəyəndi..
- Bəyəndi?
- Hə..
- K...kk..kimi?
- Leylanı...
- Yox. Olmaz..
- Niyə axı?
- Olmaz o qədər.
- Mənə bax, yoxsa sən... sevgilindirsə denənə çəkinmə Azada deyərəm..
- Yox deyil..
- Bəs nə?
- Heç nə olmaz o qədər.
Kənan dəstəyi asıb əsəblə telefonu yerə atdı...xoşu gəlibmiş.. bu da mənim sakit bildiyim qız. Özünü elə saf göstərir amma ilk görüşdən camaatın oğlunu bəyənir.. kənan sənə nə? Subay qızdır. Neynəməlidir ki? Bəyənib bəyənib də..yox.. olmaz.. o elə biri deyil axı.. o... o...sakitdir... hə nə olsun?...o olsun ki, sakitdir deyə bəyənə bilməz?..ammaa.....axı... off dəli olacam mən. Öz özümə danışıram artıq.. ən yaxşısı gedib başımı dağıdım.. məncə sadəcə kiçik bir hissə qapıldım. Bilmirəm nə hissidir amma qapıldım. Kənan özünə heç nə etriaf etmədən bara gəldi. İçib başını qadınlarla qatmaq istəsə də əhvalı korlanmışdı deyə heç nə təsir etmirdi. Yaxınlaşan qızlara rədd cavabı verib elə hey içirdi.
Dünəndən Leyla mənimlə danışmırdı. Bu gün də küslüyü davam etdirə bilməzdim.
- Leyla...
- .....
- Leyla nə vaxta qədər küs qalacağıq?
- .....
- Leyluş yaxşıdaaa nə olar.. Vallah küsərəm.
- Küsərəm? Deyəsən o işi artıq mən görmüşəm.
- Amma
- Amması yoxdur. Məni qurban verdin.
- Ay axmaq, əksinəyee təkan verdim. Bax gör kənan zəng edib səni görüşə çağırıb sevdiyini deməsə adımı dəyişdirərərm.
- Eləməsə sənə Azad deyəcəm.
- Iyyy deməəə...onu xatırlatma..
- Azad... Azad.. Azad..
- Sus sus... Leyla...
- Ya da yox.. bu sənə az olar. Gedib onunla evlənərəm hər gün gözünü qabağında olar.
- Hiii, səni kəsərəm, doğrayaram..
- Özüm bilərəm. Həyat yoldaşı mənimdirsə özüm süçəcəm...
- Görməmişş.. .qurban olasan zəng gəldi cavabını verərdim sənin.....aaaa kərəm.. – Alo kərəm...
- Necəsən gözəl gözlüm..
- Yaxşı...
- Ağzını yum suyu axmasın... Leylanın bu sözünə qələmi ona fırladıb otaqdan çıxmışdım. Haqlıydı mən Kərəmlə danışanda dişlərim hamısı çöldə qalır ağzım yumulmur özüm də heç vaxt almadığım o nazlı qız