sizin nömreniz adı ile mene Kübra deye birinin nömresini veribmiş... Görüş teyin etdim ve suprizle qarşılaşdım... Hem de nece supriz... Amma günah mendedir... Gerek olanları restoranda Kenana açıqlayardım... Sevdiyi oğlanın gözünden düşerdi...
- Yox, yox... Siz sehv anlamısız... Yasemen Kenanı sevmir... Kenanı seven menem... Onun sevgilisi Kerimdir... İstemirdi, Kerimin qulağına getsin...
- Siz Kenanı sevirsiz? Yasemense Kerimle sevgilidir?
- Vay... Yasemen meni öldürecek... Xahiş edirem, bu dediklerim aramızda qalsın... Sehven ağzımdan çıxdı. Heç bele iş tutmamışdım...
- Narahat olmayın, Leyla xanım... Men heç ne bilmirem... Amma senedleri isteyirse, özü gelib götürsün... Sabah saat altıda Denizkenarı Milli Parka gelsin... Saatın yanında olacam... Gelmese, senedleri denize tullayacam... Hem de gözümü qırpmadan... Refiqenize çatdırarsız... - Leyla ne qeder dil tökse de, xeyir etmemişdi... İndi növbe menim idi... Ona gösterecekdim Azadla oyun oynamaq nedir...
Dünenden beri deqiqeleri sayırdım... Beynimde planımı qurub görüş mekanına üz tutmuşdum... Saatın yanına çatanda Yasemeni görmüşdüm...
- Yaman telesmisen...
- Senedlerimi ver, gedirem...
- Başqa isteyin?
- Bir daha qarşıma çıxma...
- Sonra?
- Aramızda yaşananları unut...
- Hahahaha... Öldüm gülmekden... Bunları indi düşündün, yoxsa çoxdan ağlındaydı?
- Senedlerimi ver, gedirem!!!
- Mene emr verme!!! Etdiyin son hereketden sonra bele asan senedleri vereceyimi düşünmürdün her halda...
- Uşaqsan ki uşaq!!! 27 yaşında deve olsan da, ağlın cüce boyda deyil!!! Menimle oynadın ve dersini aldın!!! İndi senedlerimi ver!!!
- Göresen, kim dersini alıb? Senedleri mende olan sen, olanları Kenana deyeceyimden qorxan sen!!!
- Senedlerimi ver!!!
- Başımı apardın!!! Ciyiltili sesini zile qaldırma!!! - sözümü deyib denize yaxın düzeldilen hisseye üz tutmuşdum... Kele- kötür daşların üzerinde denize yaxın dayanıb dalğaları izlemeye başlamışdım...
- Senedlerimi ver!!! - Yasemen de gelib arxamda