a çıxıb taksiyə oturdum.
- hara sürüm xanım.
- Cəhənnəmə.. bəlkə orda rahatlıq verərlər.
- Nə?
- Siz sürün deyəcəm.
Taksi axşam vaxtı tıxaca düşmüşdü. Mənsə əsəbdən əsirdim bütün. Adam məni dəli eləmişdi rəsmən. Bu qədər kobudluq bu qədər vurdumduymazlıq görməmişdim mən. Sən nə qədər alçaq olasan ki, xanımı yarı yolda qoyasan.. allah səni bildiyi kimi eləsin. Deyinə deyinə yolda dırnaqlarımı didirdim ki, anidən bərk səs eşitdim və oturduğum yerdən sürücünün oturacağına dəydim.
- nə oldu?
- Səni zibil.. maşını vurdum.
- Bir bu çatmırdı...off...
Maşından düşüb qışqırbağıra şahid olmaq istəmirdim. Amma söhbət uzun çəkə bilərdi.. Məcbur pulu ödəyib düşdüm.. qarşıdakı maşının sürücüsünün səsinə başımı döndərdim. İlahi ədalət bu idi? Allahın mən yazığı gəlirdi? Ya cəzam idi bu?
- indi bildik kimdir maşını sürə bilməyən Azad bəy.
- Sən? Sən burda neynirsən? Son günler iş tapmadıqca eseblerim gerilirdi... Adama teesir eden o idi ki, bu ölkede biliyi olanlar qapı- qapı gezib iş axtarırdı... Halbuki biliyi olmayıb pulu ve ya yağlı qohumu olanlar vezifede oturmuşdular... Valideynlerim engel olmasalar, çoxdan xarici ölkeye getmişdim... Hetta meni oraya çağıran dostlarımda vardı... Mense işimi yaxşı bildiyim halda sürünürdüm... (Sabina Nur)
- Sen? Senin burada ne işin var? - pulumun olmayan vaxtında bu mene lazım idi? Arxadan maşınımı taksi sürücüsü vurmuşdu... Amma ele böyük bir qeza deyildi... Esas olan Yasemenin hemin taksiden çıxıb maşınım vurulduğu üçün Allaha şükür etmesindeydi...
- Allah böyükdür!!! Eceb oldu!!! Gerek maşınını dağıdaydı... Ohhhhh... İçime yağ kimi yayıldı...
- Sen meni izleyirsen?
- Deli olmusan? Senin neyini izleyecem?
- Bes onda niye her yerde qarşıma çıxırsan?
- Tesadüf... Yoxsa, senin kimi kobudu, öküzü, vehşini, hele üstelik deveni niye izleyim? İşim- gücüm yox idi axı...
- Sen meni izleyirsen!!! Sürücüye de bilerekden dedin ki, menim maşınımı vursun!!!
- Aaaaaaa... Allah sen özün saxla... Nece de boynuma qoyure... Başın xarab