b oturursan...
- Ayyyyyy... Başım gicellenir... Öleceyik... Ay Allah, öldürme meni... Hele ne yaşım var? Aaaaaaaaaaaaaaaaa... Ay mama, qızın ölür... Ühü- ühü... Ölecem... Ühü- ühü... Başım...
- Qurtarır... Ağlama... Men buradayam... Ağlama...
- Ölecem... Ühü- ühü... Allahım, günahlarımdan keç... Cavan yaşımda ölecem...
- Yasemen, aç gözünü... Qurtardı...
- Ölecem men... Ölmüşem yoxsa? Ühü- ühü- ühü...
- Ay dad... Nece de canını çox isteyirmiş... Ölmemisen... Aç gözünü... Düşmeliyik... Tut menden...
- Çek elini... Özüm duracam... Hamısı sene göre oldu... Ühü- ühü...
- Bu veziyyetde de dilini udmursan... Ağlama... Elini ver... Başın gicellenib yıxılacaqsan...
- Çekil!!! Pis adam!!! Çe... - Yasemen sözünü demeden qalxan kimi özünden getmişdi... Onun qarşısında dayandığımçun celd terpenib qucağıma almışdım...(Sabina Nur)
- Baş belası!!! Bela!!! Qorxursan, minme bu zibile... Özünü qehreman sananda bele olar... Bu da bu günden xeyirin oldu, Azad... Allah başqa derd vermesin...Çox qorxmuşdum. Yüksəklik qorxum var ola ola bu dəliyə baş qoşmuşdum. Bütün bədənim əsirdi. Mənimlə uşaq kimi davranması lap əsəbimə toxunurdu. Karuseleee karusel... adam mənə şərt qoyur karusel.. nə ağılla hansı məntiqlə.. mən bu qədər qadınsı görünməyə çalışım adam məni uşaq kimi karuselə mindirsin. Və nəticədə....nəticəni xatırlamıram.. dayandan sonra qan təzyiqim düşüb və özümdən getmişəm. gözüm açdığımda başımın üstündə qorxmuş bir sima gördüm. Azad qorxmuşdu.. əcəb olmuşdu. Bu da azdır ona.. oh olsun.... özümə gəldiyimdə Kərəmin adını sayaqladığımı xatırlayırdım.
- Kərəm.. kərəm..
- Yasəmən, özünə gəl.. Yasəmən...
- Kərəm..
- Yasəmən...
- Kərəm, sevgilim gəlmisən?
Huşum özümdə olmadığından Azad Kərəm zənn edib gülərüzlə ona baxırdım.
- Kərəm deyil özünə gəl..
- Sən kimsən..Azad? əlini çək.. burax məni.
- Yaxşı hayasızlıq etmə.. Camaat baxır. ÖZünə gəl buraxacam..
- Qollarını çək mən sındırmamış..
- Ya səbr... di get öl..
- Sənədələrimi ver.
- Bağışla mən sənin