çıxmışdı
- Hə.. getdi..
- Hm.. harda qalmışdıq.
- Nə bilim? Sən deyəsən gözəl sözlər deyirdin....
- Hm... elə? Deyirdik artıq gələn həftə orda olacam.
- Off inşAllah.. Ürəyim çəkildi lap.
- Caaaan... mənim də.. sənin o qara gözlərin üçün darıxmışam.
- Qara?
- Indi gedim.. İşlər çoxalıb gələcəm deyə yerbəyer etməliyəm. öpürəm səni... Hələlik..
- Alo...alo...
Güllü zəng sonlanan kimi otağa keçdi..
- Mama deyir soruşsun nə vaxt gələcəklər....aa qutardınız.? Nə tez
- Mənə deyir qara gözlərin üçün darıxmışam.
- Nə olsun? Nə gözəl..
- Güllü mənim gözlərim qara deyil..
- Əşiii sən də.. gör nəyə donub qalmısan.. Deyib deyibdə. Söz gəlişi deyib..
- Hə.. yəqin ağzından elə çıxıb..
- Hə dəyoxsa ki, sən də... hər xırdalığa diqqət etsən oooo gör hara gəlib çıxar.
- Hə.. elədir.
- Aaa bax yenə zəng çalır telefonun. Görərsən zəng vurub özü deyəcək ki, səhv etmişəm..
- Ver baxım...yox.. o deyil.
- Kimdir.
- Tanış nömrədir, amma bilmirəm.
- Aç da..
- Alo...
- Alo Yasəmən xanım?
- Bəli buyurun..
- Salam.
- Aleykuma salam. Sizi axşam vaxtı narahat etdik, amma **** kompaniyasındadır.
- Aaa.aaa bəli bəli buyurun..
- Kimdir?
- Iş üçün baş vurduğum şirkət..
- Qovulduğun?
- Hə. Suss bir dəqiqə
- Buyurun eşidirəm sizi.
- Yasəmən xanım, zəhmət olmasa sabah saat 10 da şirkətə gəlin. İlqar bəy sizinlə görüşmək istəyir.
- Əlbəttə..
- Gecikməyin, xahiş edirəm. bilirsiniz İlqar bəy sevmir gözləməyi.
- Hə, hə bilirəm. narahat olmayın sabah 10 tamamda orda olacam..
Hər şey müstəviyə otururdu yavaş yavaş. Həyatım əvvəllərdə getdiyi düz xətt üzrə yerini almışdı. Maneələr qalxmış, hər şey normala qayıdırdı. Kərəmin söhbətini unutmadım, amma iş məsələmə o qədərsevinmişdim ki, ona əhvalımı korlamaq istəmədim. Güc bəla ilə Güllüylə nə geyinəcəyimi seçdim. Səhəri iplə çəkdim. Gecikməmək, tərsliklərlə üzləşməmək üçün tezdən oyandım. Zəng gec vurulduğundan axşam müdirimdən icazə ala bilməmişdim. Bu iş yenə Leylaya qalırdı
- Uğurlu olsun, amma özün zəng vur