İnsan özü necedirse, qarşısındakını da ele biler... Senin kimi...
- Sen? Sen özünü ne sayırsan?
- Esas sen özünü ne sayırsan ki, meni bu terz aşağı görürsen?
- Şey... Men... Men...
- Ne ise... Men heç de memnun deyilem senin kimi xanımlıqdan xeberdar olmayan biri ile çalışmaqdan... Amma bu işe ehtiyacım var... Ve ne olsa da, bu layiheni en gözel formada hazır etmekçün elimden gelenin artığını edecem... Sen de alışsan menimle çalışmaq fikrine yaxşı olar...
- Men...
- Helelik... - maşınıma eyleşib oradan uzaqlaşmışdım... Beynimin sinir damarları durmadan vururdu... Bir neçe deqiqe döze bilmediyim qızla keçireceyim 1 ay... Birce günahımı bilseydim... Yeni, Allah yanında bele böyük sehv etmişdim ki, qarşıma bele dikbaşı çıxarmışdı? Cezam... He, he... Yasemen menim günahlarımın cezası idi... Ve bu ceza hele 1 ay bitmeyecekdi...
- Ele zeng edib iş yerime geleceyini dedin ki, düşündüm başını yarıblar... - neçe saatdır otağıma qapanıb qerar vermeye çalışırdım... Belke, uşaqlıq etmeyim? Belke, müdirin yanına gedib işi istemediyimi deyim? Bes sonra? İş tapa bilmirdim... Bu yaşımda kiminse eline baxasıydım? Qerarsızca en yaxın bildiyim insanın yanına üz tutmuşdum...
- Kaş yaraydılar... Kaş ki başımı yaraydılar... Onsuz da, bir işe yaramır...
- Ne olub yene?
- Evvel qovulduğum işe çağırıldım ve tap görüm ne oldu?
- İşe götürüldün...
- Bravo... Çox çetin idi... Bes eziz dostum , sence, men niye bu qeder esebiyem?
- Hardan bilim? Ekstrasensem?
- Düşün hele...
- Seni son zamanlar esebleşdiren bir şexs vardı... Yasemen...
- Düz tapdın...
- Yoxsa?
- Tam da düşündüyün... İkimiz birge işleyeceyik... Tam 1 ay... İnana bilirsen?
- Allah sebir versin...
- Amin...
- Allah müdirinize rehm etsin...
- Amin... Ne? Sen meni araya qoymusan?
- Hahahahaha... Azad... Uşaqsan? Bu meseleni özüne derd edirsen?
- Elyar... Guya olanları bilmirsen? O qızla 1 saat eyni oksigeni qebul etsem, başımda tük qalmaz...
- Mence, böyüdürsen... Uşaqlıq edirsen...
- Offfffff...